Bir insan düşünün…
İzmir’de varlıklı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geliyor. Gençliğinde ailesinin servetini, düzenini, alıştığı hayatı kaybediyor. Sonra başka bir kıtaya gidiyor ve öyle bir imparatorluk kuruyor ki, devlet başkanları onun telefonuna çıkıyor, krallar onun masasına oturuyor, dünyanın en ünlü kadınları hayatına giriyor.
Bu insanın adı Aristotle Onassis.
Onassis’in hikâyesi, aslında sadece bir zenginlik hikâyesi değil. Daha çok, gücün nasıl inşa edildiğinin hikâyesi.
Çünkü o, anlatıldığı gibi yoksul bir aileden gelmiyordu. 1906’da İzmir’de, dönemin saygın ve varlıklı Rum ailelerinden birinin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası başarılı bir tütün tüccarıydı. İyi bir eğitim aldı, yabancı diller öğrendi, kültürlü bir çevrede büyüdü.
Sonra tarih araya girdi.
1922’de İzmir’in yaşadığı büyük kırılma, Onassis Ailesi’nin de kaderini değiştirdi. O güne kadar sahip olduğu her şey bir anda geride kaldı.
İnsan hayatında bazen bir kapı kapanır ve o kapanan kapının sesi, bütün ömrünüzü belirler.
Onassis için de öyle oldu.
Arjantin’e gittiğinde cebinde büyük bir servet yoktu ama çok güçlü bir özelliği vardı: Herkesin baktığı yere bakıyor, fakat herkesin göremediğini görüyordu.
Dünya henüz petrol çağının büyüklüğünü tam anlamıyla kavramamışken, o petrolün geleceğin kanı olacağını anlamıştı. Ve o kanı taşıyacak damarların da tankerler olacağını…
Bir bakıma gemi satın almıyordu.
Geleceği satın alıyordu.
İşte bu öngörü onu dünyanın en zengin armatörlerinden biri yaptı.
Ama asıl ilginç olan bundan sonrası.
Çünkü Onassis, paranın tek başına bir güç olmadığını çok iyi biliyordu. Paranın etki yaratabilmesi için ilişkilere, ilişkilere yön verebilmesi için de erişime ihtiyacı vardı.
Bu yüzden etrafında olağanüstü bir dünya kurdu.
Özel adası Skorpios ve efsanevi yatı Christina O, adeta yüzen bir diplomasi sahnesine dönüştü. Bir gün bir devlet başkanı, ertesi gün bir kral, sonra bir opera yıldızı, ardından bir iş insanı…
Dünyanın en etkili isimleri, bir şekilde Onassis’in çevresinde buluşuyordu.
Resmî bir makamı yoktu.
Hiç seçim kazanmadı.
Hiçbir ülkeyi yönetmedi.
Ama birçok siyasetçinin sahip olmayı hayal edeceği bir şeye sahipti: Erişim.
Washington’da tanınıyor, Avrupa’nın siyasi elitleri tarafından ciddiye alınıyor, Ortadoğu’nun petrol çevreleriyle yakın ilişkiler kuruyordu. Deniz taşımacılığı ve enerji gibi stratejik alanlarda, yalnızca zengin değil, aynı zamanda etkili bir aktördü.
Bazen tarih sahnesinde görünmeyen insanlar, görünenlerden daha fazla etki yaratır.
Onassis tam da böyle bir isimdi.
Ve tabii aşkları…
Maria Callas ile yaşadığı ilişki hâlâ dünyanın en büyük aşk hikâyelerinden biri olarak anlatılıyor. Fakat belki de onu küresel bir fenomene dönüştüren olay, John F. Kennedy’nin dul eşi Jacqueline Kennedy ile evlenmesiydi.
Bir düşünün…
Bir zamanlar İzmir’den ayrılmak zorunda kalan genç bir adam, yıllar sonra dünyanın en güçlü siyasi ailesinin en tanınmış ismiyle evleniyor.
Bazen hayat, roman yazarlarının bile hayal etmekte zorlanacağı hikâyeler kuruyor.
Ne var ki, Onassis’in hayatının sonu bize çok eski bir gerçeği de hatırlatıyor.
Para, nüfuz, şöhret…
Hiçbiri insanı hayatın acılarından muaf tutmuyor.
Oğlu Alexander’ın ölümü, onun içinde onarılamayan bir boşluk bıraktı.
Ve belki de Aristotle Onassis’in hikâyesini bu kadar çarpıcı yapan şey tam da bu.
Çünkü o, sadece çok zengin bir adam değildi.
Düştü, yeniden ayağa kalktı. Kaybetti, yeniden kurdu. Dünyanın en güçlü insanlarıyla aynı masaya oturdu, ama hayatın karşısında herkes kadar kırılgan kaldı.
Belki de bu yüzden, aradan yarım asır geçmesine rağmen Aristotle Onassis denildiğinde akla yalnızca servet gelmiyor.
Bir adam geliyor gözümüzün önüne…
Krizleri fırsata çeviren, geleceği herkesten önce koklayan, gücün sadece para değil, doğru insanlara ulaşabilmek olduğunu bilen ve hayatını kendi elleriyle bir efsaneye dönüştüren sıra dışı bir adam…
