•İsrail´in önündeki seçenekler, lider değişiminden daha geniş bir pazarlık alanına yayılacak gibi görünüyor. Bu noktada partilerin hangi taahhütlerinden vazgeçmeye hazır oldukları ve bunun karşılığında nasıl bir yönetim programı oluşturabilecekleri belirleyici olacaktır. Son tahlilde sandık mevcut çoğunluğu sarsmış görünüyor, yeni çoğunluğun kimlerden oluşacağını ve ne yapabileceğini ise önümüzdeki müzakereler belirleyecek. •Tuğçe Ersoy Ceylan – www.aa.com.tr
Bugün İsrail'de seçim var. Sonuçları hem Ortadoğu'nun geleceği hem de küresel demokrasinin gidişatı açısından önemli olacak. Macaristan'da Orban'ın, Sırbistan'da Vucic'in ve Brezilya'da Bolsonaro'nun yenilgisinin ardından, bir kez daha Trump'ın desteklediği bir liderin geleceği sandıkta.
İsrail seçimlerinin asıl ilginç yanı ise seçim yarışı (electoral game) ile hükümet kurma pazarlığının (coalition-building game) iki ayrı oyun olması. İlkinde belirleyici olan seçmen tercihleri, partiler arasındaki rekabet ve oyların sandalyeye dönüşmesini sağlayan seçim sistemi. İkincisinde ise partilerin birbirlerine koydukları vetolar, ideolojik mesafeler, pazarlık güçleri ve hangi aktörlerin meşru koalisyon ortağı kabul edildiği belirleyici.
Bu seçimde iki oyunun sonuçlarını birbirinden ayıran üç önemli mekanizma var. Öncelikle yüzde 3,25'lik seçim barajı. Barajın altında kalabilecek küçük partilerin oyları sandalyeye dönüşmeyecek ve bu durum koalisyon aritmetiğini değiştirecek. İkincisi, Netanyahu karşıtı muhalefetin ideolojik parçalanmışlığı ve Arap partilerine yönelik koalisyon vetoları. Bunlar parlamentoda oluşabilecek bir Netanyahu karşıtı çoğunluğun hükümete dönüşmesini zorlaştırıyor. Üçüncüsü, küçük partilerin koalisyon için vazgeçilmez hale geldiklerinde sandalye sayılarının ötesinde siyasi güç kazanabilmesi. Özellikle aşırı sağ partiler, koalisyona katılmama veya koalisyondan çekilme tehdidiyle yalnızca hükümetin kurulmasını değil, güvenlik politikalarının yönünü de etkiliyor.
Üstelik koalisyon olasılıkları seçim öncesindeki bloklarla sınırlı değil. Netanyahu'nun muhalefetten ortak bulması, aşırı sağın dışarıda kaldığı alternatif bir hükümet kurulması veya Arap partilerinin dışarıdan destek verdiği bir azınlık hükümeti de mümkün.
Bir de mevcut iktidarın kurumsal avantajı var. Yeni hükümet kurulana kadar Netanyahu görevde kalacak. Hükümet kurulamaz ve yeniden seçime gidilirse de mevcut hükümet görevini sürdürecek.
Dolayısıyla bugün sandıktan çıkan sonuç ile hükümetin kimlerden oluşacağı aynı sorunun yanıtı değil. Bugün ilk oyun sona ererken ikinci oyun başlayacak. Asıl soru, seçmenlerin değişim talebinin koalisyon pazarlıkları sonucunda iktidar değişikliğine dönüşüp dönüşmeyeceği. Netanyahu parlamentodaki çoğunluğunu kaybetse bile yeni koalisyonlar kurarak ya da siyasi kilitlenmenin sağladığı süreklilik sayesinde iktidarda kalabilecek mi?
https://x.com/Evreki/status/2115050203644411973
Seçim sonrası hükümet nasıl kurulacak sorusuna cevap olarak.
İlgili kanun: Temel Kanun: Hükümet (Basic Law: The Government).
https://x.com/gcinkara/status/2115115889255199063
İsrail nüfusu Yahudi seçmenden ibaret değil.
Bugünün fotoğrafı Necef'ten
https://x.com/buraktatari/status/2115104388150632466
Muhalefet liderleri ortak bir başbakan adayında uzlaşamadığı için blok içindeki asıl rekabet seçim sonrasına kalmış durumda. Yaşar, Birlikte, İsrail Evimiz ve Demokratlar, Eylül sonunda kampanya boyunca birbirlerini hedef almama ve seçimden sonra hükûmeti birlikte kurma sözü veren bir bildirge imzaladı. Cephe liderini henüz açıklamasa da en güçlü başbakan adayı olarak Eisenkot görülüyor. Bu rekabetin sonucunu da sandıktan çıkacak sandalye sayıları belirleyecek. Çünkü İsrail’de başbakan doğrudan seçilmiyor ve hükûmet kurabilmek için Knesset’in 120 üyesinden en az 61’inin desteği gerekiyor. Seçim öncesi son tahminler, Yaşar’ı 22-23 sandalyeyle birinci, Likud’u ise 19-21 sandalyeyle ikinci sırada gösteriyor. Bloklar açısından bakıldığında Yaşar’ın da yer aldığı Netanyahu karşıtı Siyonist cephe 52, Likud’un başını çektiği koalisyon 50, Arap partileri yaklaşık 13, diğer partiler ise 5 sandalyede görünüyor.
Kâğıt üzerinde muhalefet ile Arap partilerinin toplamı 65 sandalyeyle çoğunluğa ulaşıyor. Ancak muhalefetin, ister onları hükûmete ortak ederek ister dışarıdan destek alarak olsun, Arap partilerine dayanması pek olası görünmüyor. Çünkü muhalefetin kendi içindeki sağ kanat, bu partilerin desteğini meşru saymıyor ve bu tutum, sayısal çoğunluğun iktidara dönüşmesini engelliyor. Ra’am lideri Mansur Abbas, 2021’de Bennett hükûmetine katıldığı gibi bu kez de muhalefetin kuracağı koalisyona destek vermeye hazır olduğunu belirtti; Eisenkot başta olmak üzere muhalefet liderlerinin çoğu ise böyle bir ortaklığı dışlıyor. Ortak Liste ise güven oylamasında hükûmete karşı oy kullanmayarak dışarıdan destek verebileceğini açıkladı. Karşılığında Filistin devletine giden yolun açılmasını ve organize suçla mücadele edilmesini istiyor. Yani Netanyahu kalsa da gitse de makul görünen senaryoların neredeyse hiçbiri, İsrail’in dış politikasında ciddi bir değişime işaret etmiyor.
İsrail seçimleri; Netanyahu-Eisenkot Türkiye yaklaşımları karşılaştırmam
https://x.com/SezinOney/status/2115096825657274514
Geceyarısından sabaha 120 sandalyeli Knesset'te Netanyahu bloku 59, Eisenkot'un muhalefet bloku 46 ve muhalefete dışarıdan da olsa destek vereceklerini açıklayan Arap partiler 15 sandalye elde eder duruma geldi.
Netanyahu'nun Likud partisi 25, Eisenkot'un Yaşar partisi ise 21 sandalye alıyor.
Silahlı kuvvetler mensuplarının toplamın 10%'una yaklaşan 600.000 dolayındaki oyunun sayımı ancak Perşembe günü tamamlanacak.
Bu durum,
-koalisyon pazarlıklarının haftalarca süreceğini,
-kuvvetle muhtemelen yeniden sandığa gidileceğini,
-Arap partilerin anahtar olduğunu ama Netanyahu'yu devirmek için zorunlu ve dışarıdan bile olsa muhalefetin Arapların desteğini almakta tereddüt edeceğini,
-Eisenkot da başbakan olsa İsrail'in Gazze, Batı Şeria ve bölge politikalarında çok çarpıcı bir değişiklik olmayacağını,
-Toplumdaki kutuplaşma, gerilim ve ikiye bölünmüşlüğün had safhaya çıktığını gösteriyor.
https://x.com/NamikTan/status/2115311242453614811
🛑 İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, sağcı partilerin Siyonist kamuoyunda "kesin bir çoğunluk" kazandığını söyleyerek "ulusal bir sağ hükümet" kurulması çağrısında bulundu.
➡️ İsrail Merkez Seçim Komitesi'ne göre, dört yıl önceki oy oranını artıran Arap partilerinin toplamda 18-19 sandalye kazanması öngörülüyor.
➡️ Seçimlere katılım oranı %77,7 ile son 30 yılın en yüksek seviyesinde gerçekleşti.
➡️ İsrail ordusu, işgal altındaki Batı Şeria'nın El Halil kentine yönelik saldırılarını altıncı gününde de sürdürerek baskınlar düzenliyor ve kent üzerindeki kısıtlamaları artırıyor.
➡️ Donald Trump, ABD ara seçimlerinden sonra İran'a yönelik bir saldırı olasılığı hakkındaki soruya "her şeyin mümkün olduğu" yanıtını verdi.
➡️ Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin dün İran Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan ve Katar Emiri Şeyh Temim bin Hamad Al Sani ile Moskova’da ikili görüşmeler gerçekleştirdi.
Pezeşkiyan, ABD'nin müdahalesi olmasa Orta Doğu bölgesinin kendi sorunlarını çözebileceğini belirtti.
➡️ İran Dışişleri Bakanı Abbas Erakçi, Mısırlı mevkidaşı Bedr Abdulati ile bir telefon görüşmesi gerçekleştirdi.
➡️ İran, Hürmüz Boğazı'nın doğusunda mayına çarpan bir petrol tankerinde yangın çıktığını açıkladı.
➡️ Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (UAEA) Başkanı Rafael Grossi, UAEA'nın, İran'ın 2025 ve 2026 yıllarında ABD ile İsrail saldırılarında hasar gören nükleer tesislerini onarmaya veya yeniden inşa etmeye çalıştığına dair herhangi bir kanıt bulamadığını belirtti.
➡️ Yemen'de çatışmalar devam ederken, hem Suudi Arabistan destekli koalisyon güçleri hem de Husiler Babülmendep Boğazı yakınlarında mevzi kazandıklarını iddia etti.
Suudi Arabistan yetkilileri ayrıca, imha edilen iki balistik füzenin parçalarının başkent Riyad'ın üzerine düştüğünü bildirdi.
Not: Halihazırda Netanyahu bloku Eisenkot blokunun önüne geçmiş durumda. Oy sayımı sürüyor.
https://x.com/g_gulru/status/2115353318599913596
Bu arada İsrail vatandaşı Filistinliler, özellikle de Knesset'te siyaset yapan Arap partileri, Filistin ulusal hareketi içerisinde sıklıkla işbirlikçi olmakla suçlanıyor. Hatta Sinvar birkaç sene önce Ra'am lideri Mansur Abbas'ı Ebu Rigal'e (Kabe'yi yıkmaya gelen orduya rehberlik eden kişi) benzetmişti.
Öyleyse bu partiler ne işe yarıyor?
Mesela İsrail vatandaşı Filistinliler için doğrudan kazanımlar elde edebiliyorlar. Mansur Abbas, 2021'de Bennett-Lapid hükümetine katıldığında Arap yerleşimlerinin kalkınması için milyarlarca şekellik bütçe taahhütleri aldı.
Öte yandan Abbas, hükümete katılma amacının İsrail'deki Arap vatandaşların hayatını iyileştirmek olduğunu, savunma ve dış politika kararlarına müdahil olmak için hükümette bulunmadıklarını açıkça söylemişti.
Dolayısıyla hükümet ortağı olmak Gazze politikası üzerinde söz sahibi olmak anlamına gelmiyor. Askeri kararlarda başbakanlık, güvenlik kabinesi, savunma bürokrasisi ve ordu belirleyici konumda. Arap partileri ise bu karar mekanizmalarında yer almıyor.
https://x.com/ddkarakullukcu/status/2115348873887506783
"Söyle bakalım HAMAS terör örgütü mü değil mi?"
Hükümet kurma çalışmaları bu cümle üzerinden yürüyor..
Kim teröristlerle işbirliği yapacak kim yapmayacak?
Arap partileri bu kriterle tartılıyor.
İsrail seçimleri..
Sayımlar devam ediyor..
% 40 yakını sayıldı..
Hükümetin kurulması için Arap partilere ihtiyaç var.
Açıkçası korkuların teslim aldığı bir topluma dönüşmüş İsrail toplumu.
Dev gibi sorunlar arasında toplum sıkışmış "söyle bakalım terör örgütü mü değil mi?"
Bu sorunun etrafında oluştırulan küçük küçük menfaat adacıkları bir milletin kaderini şekillendiriyor..
Bin yıllar sonra yeniden devlet kurabilen İsrail toplumunun bu soruya sıkışması tuhaf ve endişe verici..
https://x.com/AdelinaSfishta/status/2115318969313714557
İsrail seçimlerini uzmanlar tüm yönleriyle gayet güzel anlatıyorlar.
Ben farklı bir noktaya temas etmek istiyorum.
Görüyoruz ki dünyada demografiden daha önemli hiçbir şey yok.
Bakın Dünyadaki tüm Yahudileri davet etmelerine, nüfuslarını artırmak için bu kadar çabalamalarına rağmen, İsrail devleti içinde bile Arap varlığı ciddi bir pozisyonda.
Konsolide olduklarında İsrail Parlamentosu’nun anahtar pozisyonuna konumlanabiliyorlar.
Hal böyleyken İsrail paranoyası yaşamak bana tuhaf geliyor.
Finansal güç olabilirler. Nitekim öyleler.
Çok büyük lobilere, çok kuvvetli bireylere sahip olabilirler.
Başka ülkeleri finansal olarak sıkıştırıp onları iş birliğine zorlayabilirler.
Ancak yayılmacı bir politikayı sürdürmeleri mümkün değil.
Tek yapabilecekleri, bulundukları yerde kalabilmek için siyaset ve çözüm üretmeleri.
https://x.com/aybaltaci/status/2115203607037395053
Salı gecesi ilk sonuçlar açıklanıp, genel tablo aşağı yukarı belli olduğunda 30 yıllık sloganın baş aktörü Ahmed Tibi'den sürpriz bir paylaşım geldi: Ya Bibi ya Tibi. Böylece slogan el değiştirmiş, muhalefete 'ya bizim desteğimizi alırsınız, ya da Netanyahu'yla devam edersiniz' mesajına dönüşmüştü.
Bir gün sonra aynı slogan 'İsrail'in vicdanı' olarak bilinen Haaretz gazetesinin sayfalarındaydı. Gazetenin kıdemli yazarı Gideon Levy, 'Ya Bibi ya Tibi' başlığıyla kaleme aldığı yazıda şunları söylüyordu:
"İsrail’in geleceği artık Arap vatandaşlarına ve Yahudi vatandaşlarının onlara yönelik tutumuna bağlı. Nekbe’den ve Yahudi devletinin kuruluşundan seksen yıl sonra, İsrail vatandaşı Filistinliler bu devletin kaderini belirleyebilir. Bundan daha büyük bir tarihsel adalet olabilir mi?"
Araplar artık Gadi Eisenkot’a ve onun siyasi ortaklarına ellerini uzatarak bir ortaklık teklifinde bulunabilirler.
Üstelik yalnızca İsrail siyasetinin makbul ve uysal Arap lideri olarak görülen Mansour Abbas’la değil, bütün Arap siyasi temsilcileriyle birlikte.
Elbette böyle bir ortaklığın bir bedeli olacaktır. Zaten olması da gerekir.
Böyle bir ortaklık, Yahudi toplumunun çehresini de değiştirecektir.
Belki bu sayede bir ya da iki soykırımın daha, pogromların ve Bedevi yerleşimlerinde işlenen cinayetlerin önüne geçilebilir.
Bundan hepimiz kazançlı çıkacağız.
Dünya da böyle bir gelişmeyi büyük bir sevinçle karşılayacaktır.
Üstelik bunun maliyeti, ultra-Ortodoksların desteğini satın almak için ödenen bedelden daha düşük olacak; devletin geleceğini, yerleşimcilere aktarılan devasa kaynaklardan çok daha az tehlikeye atacaktır.
7 Ekim sonrası süreçte Gazze, Lübnan, Suriye ve İran’da İsrail’in sürdürdüğü savaşın ekonomik ve sosyal maliyetleri özellikle yüklerin paylaşılması üzerinden siyasallaştı. Uzayan yedek askerlik, çalışma hayatındaki kesintiler ve ailelerin bakım yükü, Haredilerin askerliği tartışmasını güvenliğin ötesinde toplumsal adalet meselesine dönüştürdü. Bugün çeşitli kesimler, belli gerekçelerle askerlik meselesini gündeme getiriyor. İsrail Merkez Bankası da Haredilerin askere alınmasının yaygınlaşmasını, yedek askerlere bağımlılığın ekonomik ve kişisel yükünü azaltabilecek bir adım olarak değerlendiriyor.
Ancak savaşın maliyetleri otomatik olarak iktidar karşıtlığı üretmiyor. Aynı askeri operasyonlar, farklı seçmenlerce güvenlik başarısı veya sürdürülemez yük olarak okunabiliyor. Sonuçlar, ekonomik sıkıntıların oy tercihlerine etkisini tek başına açıklamıyor. Öte yandan muhalefetin sağ partileri de içermesi, liderlik değişikliğinin Filistin meselesinde kapsamlı politika değişikliğine dönüşeceğini varsaymayı güçleştiriyor.
İsrail’in önündeki seçenekler, lider değişiminden daha geniş bir pazarlık alanına yayılacak gibi görünüyor. Bu noktada partilerin hangi taahhütlerinden vazgeçmeye hazır oldukları ve bunun karşılığında nasıl bir yönetim programı oluşturabilecekleri belirleyici olacaktır. Son tahlilde sandık mevcut çoğunluğu sarsmış görünüyor, yeni çoğunluğun kimlerden oluşacağını ve ne yapabileceğini ise önümüzdeki müzakereler belirleyecek.
Gerçek durum bu şekildedir. Esasında Sağ blok kaybetmiştir. Sağ bloğun bileşenlerinden Likud hariç diğer partiler barajın ancak 3-4 sandalye üstüne çıkabilmiştir. Yani ülkenin esas gerçekliği radikal-yerleşimci üstünlük değildir.Esas gerçeklik müzakere ve uzlaşmadan yana olan bir demokrat-barış kanadı da değildir. Bu tabloda ortaya çıkan tek gerçeklik İsrailli Yahudilerin en iyi ihtimalle merkez SAĞda yoğunlaşan ve İsrailli Filistinlileri EŞİT SİYASİ ORTAK olarak görmekten imtina eden (Demokratlar hariç) bir eğilim sergilediğidir.
https://x.com/TugceErsoyTugce/status/2116088274733121958
Tamamı:https://www.bbc.com/turkce/articles/ck87zw3p5lx5o.amp
https://www.youtube.com/watch?v=ZRhgDemK3mg
Moderatör:
🔹 Oytun Orhan - ORSAM
Konuşmacılar:
🔹 Ferit Belder - Marmara Üniversitesi
🔹 Gökhan Çınkara - Necmettin Erbakan Üniversitesi
🔹 Özgür Dikmen – ORSAM
https://www.youtube.com/watch?v=Yvrvs9Fwvqc
https://x.com/yakupbarokas/status/2115429270054928866
#İsrail'de #Netanyahu karşıtı muhalefetin hükümet kurabilmesi için “#Araplar”la ittifak kurması ya da onların desteğini alması seçenek olarak gündeme getiriliyor. Ancak İsrail vatandaşı Filistinli/Arap seçmenlerin temsilcileri Knesset'te tek bir siyasi blok oluşturmuyor. Yaklaşık 7 sandalye kazanan Ra'am ile Yaklaşık 11 sandalye kazanan üç partili ittifak Ortak Liste’nin İsrail devletinin niteliği ve Filistinlilerin hakları konusundaki yaklaşımları birbirinden çok farklı. Yorumcular "Araplar" diye yekpare konuşuyor ama dinleyenlerin bilmesinde yarar var:
Ra’am: Siyonist düzene entegre olan İslamcı parti
Mansur Abbas liderliğindeki İslamcı Arap partisi Ra’am, İsrail’i Yahudi halkının devleti olarak tanıyor; siyonist siyasal düzenin kurumları içinde iktidara ortak olmayı hedefliyor. Eski üst düzey polis yöneticisi ve açıkça siyonist kimliğini vurgulayan Yoav Segalovitz’i aday listesinin ikinci sırasına aldı. Ra’am’ın seçim kampanyasında Gazze, Batı Şeria, işgal, yerleşimci şiddeti, soykırım, apartheid ve Filistin meselesi neredeyse hiç gündeme gelmedi. Tel Aviv mitinginde “Filistinli” sözcüğü bile kullanılmadı.
Ortak Liste: “Irkçı siyonist uzlaşmaya” direnen ittifak
Hadash, Ta’al ve Balad partilerinin listesi, İsrail’i Yahudi halkının devleti olarak tanınmasını esas alan anlayış yerine, bütün yurttaşların eşit olduğu bir devlet düzenini savunuyor. Özellikle ittifakın bileşeni Balad, İsrail’in “bütün yurttaşların devleti” olması gerektiğini söylüyor. Ortak Liste’nin programı işgalin sona ermesini, Filistin halkının haklarını, Arap yurttaşların eşitliğini ve Yahudi üstünlüğüne karşı mücadeleyi öne çıkarıyor; ittifak, mevcut düzeni “ırkçı siyonist uzlaşma” olarak tanımlıyor.
Matematik tutuyor, siyaset tutmuyor
Netanyahu karşıtı bloğun 48 sandalyesi var. Ra’am’ın 7 sandalyesi eklense de toplam 55’te kalıyor; hükümet için gereken 61’e ulaşmak için 11 sandalyeli Ortak Liste’ye de ihtiyaç var. Ancak Netanyahu karşıtı muhalefetin siyonist partileri, İsrail’in Yahudi devleti olarak tanımlanmasını reddeden ve siyonist üstünlükçülüğe karşı çıkan Ortak Liste’yle ittifaka karşı. Üstelik Ortak Liste de Ra’am’dan farklı olarak, Filistinlilerin haklarının tanınmasını ve işgalin sona ermesini siyasi işbirliğinin koşulları arasında görüyor.
https://x.com/IsinElicin/status/2115810271872643109
İsrail’de yapılan 27 Ekim seçimlerinin en büyük kazananı, 19 sandalyeye ulaşarak İsrail Meclisi’nde kilit konuma yerleşen İsrail vatandaşı Filistinlileri temsil eden partiler oldu. İktidar ve muhalefet blokları seçimlerde koalisyon kurmak için yeter sayı olan 61’e ulaşamadı ve seçimlerin kaybedeni oldu. İktidar kanadı, 2022 seçimlerine göre kan kaybetti. İsrail’de yükselen radikalleşmeyse muhalefetin İsrail vatandaşı Filistinlilerle masaya oturmasını engellerken Arapların sandıktan son derece güçlü çıkmasına ve Siyonist siyasette rahatsızlığa neden oldu. Dolayısıyla sonuçlar, iktidar ve muhalefetin bloklar arası geçişle hükûmet kurma ihtimali düşük olsa da dışlanmamak kaydıyla, erken seçim ve “ulusal birlik hükûmeti” ihtimallerini güçlendirmektedir.
Tamamı :https://orsam.org.tr/yayinlar/israil-secimleri-kazananlar-kaybedenler-ihtimaller/
Oy sayımları neticelendi...
Asker, cezaevi ve sağlıkçı oyları da sayıldı..
Netnayahu Bloku(sağ aşırı sağ blok): 53 sandalye
Eisengot Bloku(merkez blok): 48 sandalye
Son oylarla;
- Likud Shas'tan bir vekil aldı 26'dan 27'ye yükseldi. Shas ise, 7'den 6'ya düştü. Blok içinde değişim.
- Dindar parti Ra’am, Ortak Liste'den bir vekil aldı ve 7'den 8'e yükseldi. Ortak Liste ise 12'den 11'e düştü. Blok içinde değişim.
Diğer partilerde değişim olmadı..
Bu sonuçlarla, Muhalefet Arap Partilerinin desteğini alarak hükümet kurabilir..
Ancak, Netanyahu hükümeti; Arap Partilerinin Katar'dan finans desteği alıp, seçmeni para ile manipüle ettiği iddiasını ortaya attı.. Bazı deller ortaya attı..
Konu ciddi. İstihbarat ve Yüksek seçim kurulu soruşturmayı sürdürüyor..
Şimdilik seçimlerin iptali noktasına varmış değil..
Ancak Yasa, "bir listeye verilen oyların yasal olmayan yollarla (rüşvet, tehdit, sahtecilik vb.) elde edilmesi" seçimin iptalini gerektiriryor..
Kritik şart: İddia edilen usulsüzlüğün sonuçları etkileyebilecek nitelikte olması gerekir.
Kısmen iptal, o sandıklarda yenileme vb. sonuçlar doğurabilir..
https://x.com/AdelinaSfishta/status/2115833496899919983
Bu "Katar'ın paraları Raam'a gitti, Araplar seçimleri çaldı" olayı inanılmaz şişirilmiş bir olaya benziyor. Katar gerçekten Raam'a para göndermiş olabilir ama bu seçimlerin sonucunu değiştirecek büyüklükte değilmiş gibi gözüküyor.
Birileri Arapların seçime yoğun katılımının meşru olmadığını iddia etmeye çalışıyor(acaba kimler?).
Şin-Bet Başkanı Zini'nin hesap vermesi lazım, ayrıca Yüksek Seçim Kurulu Başkanı Solberg'in de ortalığı sakinleştirmesi gerekiyor.
İsrael'de yine birşeyler pişirilmeye çalışılıyor. Hayırlısı..
https://x.com/gbehiri/status/2115785308256002406
İsrail’in 2026 seçimleri, Netanyahu’nun siyasi geleceğini belirsizleştirirken ülkenin temel güvenlik önceliklerinde köklü bir değişim yaratmış değildir. İlk sonuçlar, Netanyahu liderliğindeki sağ ve dinî partiler blokunun tek başına hükümet kurmak için gereken çoğunluğa ulaşamadığını; Eisenkot liderliğindeki muhalefet bloğunun da Arap partilerinin desteği olmadan aynı çoğunluğu sağlayamadığını gösteriyor. Bu nedenle seçim, iktidarın el değiştirmesini kesinleştirmekten çok, hükümet kurma sürecini yeni siyasi pazarlıklara ve belirsizliklere açmıştır.
Seçimin gerçek etkisi, yalnızca Netanyahu’nun görevde kalıp kalmamasıyla değil, ortaya çıkacak hükümetin İran’a yönelik askerî stratejisi, ABD ile ilişkileri ve Filistin meselesindeki tercihleriyle belirlenecektir. Özellikle koalisyon görüşmelerinin uzaması hâlinde, iç siyasi hesapların güvenlik politikalarına ne ölçüde yansıyacağı kritik önem taşıyacaktır.
Temel mesele, İsrail’de liderliğin değişip değişmemesinden ziyade, seçim sonrasında ülkenin mevcut güvenlik yaklaşımının nasıl olacağı ve siyasi belirsizliğin bölgesel gerilimi artırmak için bir gerekçeye dönüşüp dönüşmeyeceğidir.
- Şimdi sandıkta umduğunu bulamayan Likud Partisi de ortakları da ‘Araplar seçimleri çaldı’ diye gürültü kopartarak seçimlere hile karıştığını, hatta kanıt sunmadan Katar’ın seçmeni sandığa gitmek için fonladığını öne sürüyor. Oysa İsrail polisi de Shin Beth gizli servisi de seçimlerin büyük ölçüde olaysız geçtiğine dair beyanlarda bulunmuştu.
- Sonuçta İsrail’de siyasi partilerin kozlarını paylaşamadığı bir ortamda sandıkta yolsuzluk iddialarıyla Arap oyları zan altında bırakılarak demokrasi yeni bir sınavla karşı karşıya kalıyor.
Tamamı : https://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/nilgun-tekfidan-gumus/israilde-ince-hesaplar-43359992
Arap partileriyle kurulacak bir ortaklığın etkisi İsrail sınırlarıyla da sınırlı kalmaz. Gazze’de kalıcı bir ateşkes, Batı Şeria’da ilhak politikalarının durdurulması ve iki devletli çözümün yeniden masaya gelmesi, Ben-Gvir ve Smotrich’in yer almadığı bir hükümetle çok daha olası. Böyle bir hükümet, İbrahim Anlaşmaları’nı Suudi Arabistan’a genişletmek isteyen Washington için de daha kullanışlı bir muhatap olur.
Türkiye açısından da tablo önemli. Ankara’nın Gazze’deki insani ve siyasi rolü, Doğu Akdeniz’deki enerji ve deniz yetki alanları dengeleri ve İsrail ile ilişkilerin geleceği, Kudüs’te kimin oturduğundan doğrudan etkilenecek. Ancak gelecek hükümet Netanyahu’suz olsa bile, Eisenkot çizgisinin güvenlik konularında sert kalacağını da unutmamak gerekir. Değişimin tonu yumuşayabilir, ama stratejik çerçeve bir gecede değişmez.
İsrael'de seçim sonuçlarına baktığımızda ortaya çıkan sonuçlar bence şöyle:
1) 2022 seçimlerinde Netanyahu cephesinin 64 sandalye almasının sebebi karşı cephede Meretz ve Balad'ın baraj altında kalması oldu. Bu seçimlerde 53 sandalyeye düşmeleririnin sebebi karşı cephede baraj altında kalanların olmaması ve Amha Yisrael ve Miluimnikim partilerinin baraj altında kalması oldu. 2 parti de Netanyahu cephesinde değiller ama oradan oy kaptılar.
2) Yukarıdakinin dışında cepheler arası oy geçişi(Değişim cephesinin lehine) neredeyse 1 sandalye kadar. Yani 7 Ekim vs. cephelerde neredeyse değişiklik yapmadı. Seçmen fikrini büyük ölçüde değiştirmedi.
3) Bir sonraki seçimde 2 cephe de baraj altında oy bırakmasa ve sandığa katılım oranları aynı kalırsa tarafların 61'i yakalaması yine mümkün gözükmüyor.
4) Bu şu anlama geliyor: İsrael'de seçim sistemi, seçim barajı vs. değişmediği ve Netanyahu Hakk'ın rahmetine kavuşmadığı sürece, bu sonucun değişmesi için, cephelerin bozulması veya cephelerin karşı taraftan oy almaya daha çok çalışması gerekiyor.
5) Önümüzdeki günlerde ya bu cephelerin bozulmasını göreceğiz veya yeniden seçimlere gideceğiz.
6) Araplarla hükümet kurulmasını mümkün görmüyorum. Değişim hükümeti bunu denedi ve hükümet 1.5 sene sonra düştü. 7 Ekim sonrası sağa kayan İsrael'de öyle bir hükümetin dayanması çok zor. Dayanması için Arap partilerin İsraellileşmesi gerekiyor. Aksi takdirde yeni Netanyahu hükümeti değil 64, 70 sandalyeyle başa gelir. Arap partiler tekrar bu oranda sandığa giderler mi o da zor. Yani 1948'den beri önlerine ilk defa çok iyi bir pas geldi, bunu gole çevirmezlerse ömür boyu muhalefette kalmaya devam ederler. Sonuçta kabul edilmesi gereken bir nokta var: Demografik olarak Yahudiler İsrael'de çoğunluk. Arap partilerin Harediler, sekülerler, dindar siyonistlerden vs. daha fazla güçleri yok. Bu sektörler nasıl müesses nizama ayak uyduyorlarsa, Araplar da (eğer yönetimde söz sahibi olmak istiyorlarsa) bu fırsatı iyi değerlendirmeliler.
7) Yani bence soru değişim cephesi Netanyahu'yu indirmek için Araplarla oturacak mı olmamalı. Bu sadece gelecek daha büyük bir fırtınanın habercisi olur. Soru Araplar bir daha böyle bir fırsatı yakalamayacaklarının farkında olup tarihi bir çıkış yapacaklar mı olmalı.
8) Bu arada Netanyahu sonrası Arapların zaten hükümette olmaları mümkün gözükmüyor. Cephelerin tutkalı Netanyahu, ondan sonra herkes kendi yoluna bakacak.
https://x.com/gbehiri/status/2116101230657249568
1- SAVAŞIN AĞIR ETKİLEDİĞİ BÖLGELERDE LİKUD DESTEĞİ KORUNDU
2- VARLIKLI ŞEHİRLERDE NETANYAHU BLOKUNA DESTEK GERİLEDİ
3- ARAP VATANDAŞLARIN SANDIĞA KATILIMI ARTTI
4- DİNİ VE MUHAFAZAKÂR SEÇMENLERDEN İKTİDAR BLOKUNA GÜÇLÜ KATILIM
Seçim sonuçlarının Orta Doğu’ya etkisini değerlendirirken, İsrail’deki iç siyasi değişim ile ülkenin güvenlik politikalarındaki muhtemel değişimi birbirinden ayırmak gerekiyor. İran, Gazze ve Lübnan konularında İsrail siyasetinin ana akımında önemli ölçüde ortaklaşan bir güvenlik yaklaşımı mevcut. Carnegie Endowment for International Peace’in seçim sonrası değerlendirmesi, adaylar arasında Filistin devletine karşı çıkma, Gazze ve güney Lübnan’ın silahsızlandırılması ve İran’ın nükleer silah elde etmesini önlemek amacıyla askeri güç kullanılması gibi başlıklarda geniş bir mutabakat bulunduğuna dikkat çekiyor. Ayrışma daha çok hedeflere ulaşmak için izlenecek politikada.
Bu nedenle Netanyahu’nun olası bir siyasi yenilgisi, İsrail’in bölgesel politikalarında köklü ve hızlı bir değişim olacağı şeklinde yorumlanmamalı. Daha merkezi bir hükümet, Batılı müttefiklerle ilişkilerde daha öngörülebilir bir dil kullanabilir. Batı Şeria’daki yerleşim politikaları veya yerleşimci konusunda farklı bir politika geliştirebilir. Fakat Gazze’nin geleceği, Lübnan sınırındaki güvenlik düzeni ve İran’a yönelik caydırıcılık politikalarının temel eksenlerinin kısa sürede değişmesi beklenmemeli.
Tamamı : https://daktilo1984.com/yazilar/israil-secimlerinde-kazanan-kim/
