Todos los ke me konosen ya saven ke tengo un grande amor, seya de djugar seya de ver pyesas de teatro. Lo mas prefero las matines. Esta semana diya de myerkoles meldi ke en el teatro Harbiye Muhsin Ertuğrul, empeso una pyesa mueva. De uzo lo mas de diyas de Myerkoles me vo a los teatros munisipales i a la salida me vo a la lisyon de muzika Turka ke es serka de ayi. A la torna de la lisyon no tengo problem.
Esta semana me desidi de azer lo mezmo. Aunke oyi las novedades de AKOM, no di muncha emportansa porke munchas vezes egzajera i no afita nada. Luvya, ke luvya en invyerno estamos? Me abrigi bueno i sali a kamino.
Djusto a las tres del medyo diya empeso la pyesa. Kon grande plazer esto mirando, no tengo haber ke afuera se esta estruyendo el mundo. Komo teniya el telefon en silensyo no oyi ni a los ke me bushkaron ni meldi los mesajes. Veramente una pyesa nombrada “HAYALİ’nin HAYALİ” kon muzika i bayles, un sujeto muy enteresante, felisitasyones a mi kerida amiga i mi primera direktora, ROZET HUBEŞ por su famoza performans, vos rekomendo de verla.
Fin aki todo esta muy ermozo, kuando vine a la puerta de la salida, emposivle de salir, se avryeron los syelos, la kaleja yena de agua, asperi un poko ke amahe ma no esta de kedar. Entremyentes la lisyon se anulo, no era posivle de ir. Lo ke disho el Dyo yo i mi amiga, de los kenarikos empesimos a kaminar, mi amiga komo mora en Cihangir, mos espartimos.
Keridos lektores si vos digo ke no me ansyeyi, no vos kreash, el mabul no estava shaka de burlar. Bushkare a los ijos, el uno esta en turne en İzmir, el otro esta en Atina por echo, ya me bushkaron, les dishe ke estava durmyendo en kaza por esto no oyi el telefon, si les digo ke esto en la kaye se van a estrechear i me van a gritar komo la razon ke tyenen. En vezes mintiras piadozas salva vidas. Kurto vo lo are, kon nombre del Dyo, ya me suvi al metro. Los mansevos me estan dando lugar yo esto refuzando porke tanto estava mojada les va pareser otra koza. Kuando vine a la estasyon serka de mi kaza dishe de aki tomo un taksi ya esto en kaza.
Kreesh en miraklos? Yo kreyo muncho, porke el Dyo me amostro munchas vezes su prezensya. El taksi ke pensi ke no egziste, la inondasyon esta kontinuando, la estasyon yena de djente asperando piadades. Supito un otobus ke se va a Ortaköy se estuvo, yo sin pensar me suvi, a lo manko no esto en la luvya. El trafik ya vos imajinash, en pensando ande ke abashe, komo puedo topar un taksi, el shofor dyo un anonso ke en el kamino de Ortakoy uvo un aksidente, ke serro el kamino i ke va trokar la ruta, el ke kere ke abashe.
Todos abasharon solo yo kedi en el otobus.
Porke el kamino ke troko pasa por ande moro yo i me abasho en la puerta de mi kaza!