LA ONOR DE LA KALEJA

Eliz GATENYO Judeo-Espanyol
22 Temmuz 2026 Çarşamba

En mi chikez i mi manseves los invyernos eran muy fuertes. La inyeve no se alevantava de en basho, semanas i mezes. A la eskola mos ivamos i tornavamos en kaminando.  En vezes kedavamos sin agua por modo ke se entezavan los buris de agua. Mozotros moravamos en una kaza ke los tamvayes pasavan por delantre. Me akodro ke aviya un ombre ke teniya en una mano un chaydanlik grande kon agua friyendo i en otra mano un palo de fierro. Echava la agua friyendo aryento los rayes i kon el palo kitava los buzes de aryento los rayes, para ke los tramvayes puedan pasar sin perikolo. Malgrado esto, la vida kontinuava normalmente. Todos moravan serka de sus echos, las eskolas serkas, i siguro la paryentes.

El apartamento muestro teniya dos djumbas ke miravan a la kaleja. Djumba es komo balkones salidos afuera de la kaza, ma serrada por todas las partes. Esta djumba teniya tres ventanas. Dos, de kada parte i una en frente.  Si vos asentavash aya puediyash ver la kaleja entera de una punta a la otra. Era pasatiempo para los aedados.

Debasho de mozotros moravan dos ermanas, donde la una era kazada kon un Gazi. Era firrido en la gerra de Chanakkale. Este Gazi era alto, godro i muy moreno. Al verlo todos se espantavan. I de verdad ke era un ombre baragan. En el tiempo de Varlık vergisi, todos los konosidos i vizinos trusheron sus kozas valutozas ande eyos. Porke no puediyan tokarlo. Mizmo mi mama, ke dainda no era kazada, yevo su makina de kuzir, un baul yeno de su ashugar, tapetes ke mi nono aviya importado de la Rusya i mas no se kualo. Kuando sonavan a la puerta la polisiya del buro de Valık Vergisi, los gritava i los arondjava de la puerta diziendo ke el era Gazi, ke peryo su dedo en la gerra por su patriya i ke el governo le dava mezada por esto.

Una noche de invyerno ke se le fuyo el esfuenyo del Gazi, estava asentado en la Djumba. Ke ve? La mansevika ke morava djusto en frente de muestro apartamento, estava avlando kon un manseviko delantre la puerta. Aspero un poko, aspero mas… El mansevo no se kere ir. Guay, Guay, Guay. La onor de la kaleja esta en perikolo. Se penso: Kualo ke aga para ke se vayga el mansevo? Se fue al banyo, incho un kuvo de agua buz, avriyo la ventana i echo la agua ensima del mansevo. El manseviko povereto se mojo entero. Ya estava tadre. En koryendo se fue a su kaza, i la ijika entro ande eya. Ansina grasias al Gazi, se salvo la onor de la kaleja.

 

 

Siz de yorumunuzu yapın

Tüm Yorumları Görün