Dünya Kupası heyecanı Kanada topraklarına adım attığında, dürüst olmak gerekirse ciddi şüpheler barındırıyordum. Bir ´futbol ülkesi´ olarak anılmayan, spor kültürünün merkezine buz hokeyi ve basketbolu koymuş bir coğrafyada, dünyanın en büyük spor organizasyonunun o kendine has ruhunu yakalayıp yakalayamayacağı büyük bir soru işaretiydi. Ancak tribündeki yerimi aldığım Senegal - Irak mücadelesi, tüm bu önyargılarımı daha ilk düdük çalmadan çöpe atmaya yetti. Kanada, sadece başarılı bir ev sahibi olmakla kalmadı, bunun yanında futbolun birleştirici gücünü kusursuz bir organizasyonla sahaya yansıttı.
Senegal – Irak maçının oynanacağı gün stadyum çevresine adım attığım an, futbolun neden sadece bir oyun olmadığını bir kez daha anladım. Turnuva, kelimenin tam anlamıyla bir festival havasında geçiyordu. Bir tarafta geleneksel kıyafetleri, renkli dansları ve hiç susmayan davullarıyla tribünleri bir karnaval alanına çeviren Senegal taraftarları, diğer tarafta ise Ortadoğu’nun o coğrafi sınırları aşan coşkusuyla marşlar söyleyen Irak sevdalıları vardı. Kanada’nın kozmopolit yapısı, bu turnuvada en büyük avantaja dönüşmüştü. İki farklı kıtanın, iki farklı kültürün bu denli barışçıl ve coşkulu bir şekilde bir araya gelmesi, turnuvanın sportif yönünü aşan bir görsel şölene dönüştü.
Kanada’nın başarısı
"Futbol ülkesi değiller, lojistiği yönetebilirler mi?" sorusunun cevabı ise turnuva yönetiminin profesyonelliğinde saklıydı. Stadyuma ulaşımdan güvenlik protokollerine, taraftar alanlarındaki etkinliklerden gönüllülerin güler yüzlü yönlendirmelerine kadar her detay saat gibi işledi. Kanada, futbol geleneğinin eksikliğini, organizasyonel disiplini ve misafirperverliği ile fazlasıyla kapattı. Maç öncesi ve sonrasında yaşanan o muazzam kalabalık trafiği, en ufak bir aksama ya da gerginlik yaşanmadan yönetildi. Bu başarı, ülkenin gelecekteki dev organizasyonlar için ne denli hazır olduğunun da somut bir kanıtı niteliğindeydi.
Organizasyonun kusursuzluğunun ötesinde, bu turnuvada Kanada'nın bir ev sahibi olarak ortaya koyduğu kendi başarısı ve vizyonu da göz ardı edilemez. Turnuva boyunca sergilenen bu üst düzey standart, ülkenin spor tarihindeki en büyük dönüm noktalarından biri oldu. Yaşanılan bu benzersiz turnuva tecrübesi, sadece geçici bir heves olarak kalmayacak, Kanada'daki futbol kültürünü kökten kalkındıracak bir katalizör işlevi görecektir. Sokakları dolduran çocukların elindeki futbol topları, dolup taşan yerel altyapı akademileri ve halkın spora olan bu yeni tutkusu, ülkede yıllardır buz hokeyinin gölgesinde kalan futbolun artık kalıcı bir ana akım kimlik kazandığının en net kanıtı.
Nitekim bu büyük festivalin saha dışındaki yansımaları da en az tribünler kadar hareketliydi. Senegal ve Irak gibi dünyanın dört bir yanından gelen taraftarların yanı sıra, yerel halkın da bu coşkuya ortak olması şehirdeki ekonomik hacmi zirveye taşıdı. Şehirdeki taraftar bölgeleri (fan zone) turnuva boyunca kapalı gişe oynadı. Bilet satışlarındaki yoğunluk ve formalarla sokakları dolduran binlerce insan, Kanada’nın bu turnuvayla birlikte yeni bir futbol vizyonu kazandığını gösteriyor. Elde edilen bu büyük ticari ve sosyal başarı, Kanada’ya hem ekonomik bir doping sağladı hem de ülkenin spor haritasındaki yerini kalıcı olarak değiştirdi.
Kuşkusuz, Kanada’nın dünya futbol devleri arasında kalıcı bir yer edinmesi için önünde hâlâ kat etmesi gereken uzun bir yol var. Ancak bu turnuvada ortaya koyulan başarı, o uzun yolda atılmış en kritik ve en sağlam ilk adım olarak tarihe geçti
