muzika fue para mi, un espasyo ande me ekspreso i konekto kon mis emosyones.
Mi enstrumente fue mi konfidente.
Un dia en la izla de Burgaz tomi un haber ke me emosyono muncho. Para aklarar mi kavesa i olvidar, tomi el akordeon i me fui a la eskala en tanyendolo. No estava arekojyendo moneda, ma las personas estavan deshando paras en mi bolsa. Yo tomi esta suma i lo entregi komo donasyon a la asosyasyon “SOHAK” en Burgaz, ke se okupa i ayuda a los animales ke biven en la kaye.
Esto vyendo el teatro no solo komo forma de arte, tambyen komo un poderozo dialogo i rekonsiliasyon.
En el lise Pierre Loti ke estudyi en fransez, estavamos estudyando la Revolusyon Franseza i konseptos komo el laisizmo i la demokrasiya. Estavamos avlando de pensadores komo Voltaire, Montesquieux, tambyen teniamos debates sovre las diktaturas de la segunda gerra mondial. En meldando lo ke paso, empesi a observar los akontesimyentos en Turkiya, en todo el mundo kon una mirada mas analitika i kritika.
Este proseso me yevo a refleksyonar sovre el Medyo Oriente, i kije azer una koza por la pas en esta rejyon.
Realizi mis estudyos universitaryos en la “Universita McGill
En Kanada”, espesyalizandome en siensyas politikas i estudyos del Medio Oriente.
Kompleti mi maestria en estudyos de konfliktos en
“London School of Economics”.
Mi opinyon es ke, el teatro syempre es politiko. En el anyo 2021 en Turkiya teniya el dezeo de azer teatro turko i resivi formasyon en el “Craft Acting Workshop” durante 2 anyos. Durante los ultimos tres anyos esto kontinuando en la Universita Kadir Has, los estudyos de doktorado en teatro, en las branshes Sosiedad, Teknolojiya i Konsepsyon.
De una parte esto tomando lesones de aktuar, i de otra parte esto eskrivyendo una tez sovre la pas i el teatro.
Konsidero el teatro no solo komo una forma de arte, sino tambyen komo una poderoza fuersa para el enkontro, el dialogo i la rekonsiliasyon.
“Las Mujeres de Pera, es una eksperiensa esenika bazada en la memorya i la visibilita, ke traye al prezente las bozes ke estavan en silensyo akel tyempo.
Para poder reanimar Mme. Anahit ke tanyiya akordeon en el “Çiçek Pasajı”, meldi su livro. Avli kon las personas ke la konosian, vijiti su tomba i en la eglisya ermeniya
“Üç Horan” ke se iva kada alhad, asendi una kandela por eya. Este rolo es para mi muy emosyonal porke, koinsidó kon una perdida muy resiente de mi tiyo grande Isak Eskenazi ke lo keriya muncho byen.
İsak Eskenazi era un gia turistiko, i anyos largos yevava grupos a Çiçek Pasajı, i se aviya enkontrado kon
Mme. Anahit. Vino a esta piesa i me felisito. Despues de una semana malorozamente se muryo.
Despues topi una fotografiya de Mme. Anahit kon mi tiyo.
Por esta kavza, kada vez ke esto djugando, syento ke no solo yevo kon mi un personaje, sino tambyen un rekuerdo i un enkontro.
Por terminar, mi mas grande dezeo es kontribuir a la pas en el Medyo Oriente. El Dyo ke me ayege.
Esto dando grande emportansa a konstruir una vida familiar kon repozo i felisita.