EL FOSTAN DE GRADUASION

Dora NİYEGO Judeo-Espanyol
3 Haziran 2026 Çarşamba

Mi padre nunka me izo sintir La mankura de mi madre. Sus manos eran yenas de kayos, ama su korason era de algodon. Lo piedri a mi padre, unos kuantos mezes antes de mi graduasion, ke era su esuenyo el mas grande. Ya vos imajinash mi dezilluzion, ama kaliya topar un modo de mantener la promesa ke me izo de estar kon mi akeya noche.

Kuando se estava aserkando el balo de graduasion, las otras ijikas estavan koriendo detras de markas de lukso. Yo, kiti del kofre las kamizas de echo de mi padre, akeyas kamizas lavoradas ke golian tan limpyas. Kuzi kada puntada kon un rekuerdo, uni kada pedaso kon la sudor de mi padre, i me kuzi un fostan uniko. Akel fostan no era solo un pedaso de ropa para mí, eran los brasos de mi padre abrasandome.

Ma kuando entri a la sala del balo, Elenor i su grupo de amigas, vistidas kon fostanes briyando, kuando me vieron se echaron a riyir kon tarakas. "Esta ija se kuzio un fostan kon handrajos de lavorante? Si no tienes paras, dizelo i arkojemos paras entre mozotros!" me disheron, arebashandome delantre de la eskola entera. Las lagrimas en los ojos keria fuyirme de aya, kuando el direktor de la eskola, suvio a la shena.

“Keridos Estudiantes…”

(Aviya un sonetido en la sala ke estava ensodresiendo a todos. En supito, el direktor avlo i todos se estuvieron kayados).

“Todos fuitesh testigos de lo ke se paso aki agora. Ama agora les kero kontar lo ke es en verdad este fostan ke fue la kavza de la diskusion de esta noche.”

(Miro kon sus ojos a la ijika en la sala…)

“Unos de vozotros pensatesh ke es kanyamazo…  Ama kuando yo miro a este fostan, veygo sudor de la frente… veygo sakrifisio… i lo mas emportante, veygo el amor de un padre para su ija.”

(La sala se kedo en un silensio total.)

“Este fostan… no se merko de una butika. Este fostan… se kuzyo de un korason.”

“Tuve la okazyon de konoser al padre de esta ijika. Era un ombre kayado, lavorante, ke no azia mal a dingunos. Sus manos eran yenas de kayos ama akeyas manos eran las ke lavoravan sin deskanso, de noche i de dia, para el avenir de su ija.”

(Se detiene un momento, su boz se aze mas modesta…)

“I agora akel padre… no esta entre mozotros. Ama lo se muy bueno ke; agora mizmo la esta mirando de un lugar a su ija… i esta orgulyozo de eya.”

“Porke esta ijika, esta noche no solo se graduo…

"Al mizmo tiempo trusho a esta sala la memoria, la onor i el amor de su padre.”

(Miro a los kuatro kantones de la sala…)

“Agora vos demando a vozotros…

"Kualo en verdad vale mas?”

“Un fostan merkado kon paras… O un rekuerdo kuzido kon el echo de toda una vida, kon amor?”

(La sala, empesa a rezonar kon aplozos.)

“Esta noche… si ay un premio para el fostan el mas ermozo…

Yo ya me desidi desde muncho tiempo”

(Sonriye kon ojos yenos de lagrimas…)

“I este premio… es de akeya ijika ke tiene el korason el mas ermozo.”

Entre los aplozos ke inchen la sala, la ijika sonriye kon lagrimas en los ojos… Porke akeya noche… su padre, en verdad, avia mantenido su promesa.

Siz de yorumunuzu yapın

Tüm Yorumları Görün