Ukrayna’daki Çernobil nükleer felaketinin üzerinden 40 yıl geçti. İnsanlar için hâlâ yasaklı ve tehlikeli bir bölge olan Çernobil, radyoaktif koşullara mucizevi şekilde uyum sağlayan yaban hayatı için beklenmedik bir sığınağa dönüştü.
Çernobil felaketinin üzerinden geçen 40 yıl, bölgeyi insanlar için bir hayalet şehre, vahşi doğa içinse yuvaya dönüştürdü. Radyoaktif kirliliğe rağmen hayatta kalan ve bu zorlu koşullara adapte olan yaban hayatı, bölgeyi dünyanın en ilginç doğal sığınaklarından biri haline getirdi.
Kırk yıl önce, 26 Nisan 1986'da, Ukrayna'daki nükleer santralde meydana gelen bir patlama, radyasyonu Avrupa'nın dört bir yanına taşımış ve tüm kasabaların tahliyesini zorunlu kılarak on binlerce kişiyi yerinden etmişti. Çernobil faciası, yaşanmış en kötü nükleer felaketi olarak tarihe geçti.
Ukrayna ile Belarus arasında uzanan geniş insansız bölgede günümüzde kurtlar ve boz ayılar dolaşıyor. Vaşak, kızıl geyik, alageyik ve hatta başıboş köpek sürülerinin nüfusları arttı.
Moğolistan'a özgü ve bir zamanlar yok olmanın eşiğine gelmiş olan da bölgede dikkat çeken bir sayıya ulaştı. Przewalski atları 1998'de bir deney olarak doğaya bırakılmıştı. Gizli kameralar, atların beklenmedik biçimlerde uyum sağladığını gösteriyor. Eski ahırlara ve terk edilmiş evlere sığınıyor, buraları sert hava koşullarından ve böceklerden kaçmak için kullanıyorlar.
