Londra’ya 323 kilometre uzaklıktaki Widnes Tren İstasyonu’nda bulunan bir plaka, sadeliği, içtenliği ve gerçekçiliği ile 20. yüzyılın en iyi şarkı yazarlarından Paul Simon’un, en güzel şarkılarından birini bu istasyonda yazdığını, şu sözlerle belgeliyor:
“1965 yılında Paul Simon, Homeward Bound adlı şarkısını bu istasyonda yazmıştır.”
Simon bu şarkıda kendisini, “Tek gecelik konserlerden oluşan turnesinde, bavulu ve gitarı elinde, bir sonraki varış noktası için tren istasyonunda bekleyen tek kişilik bir orkestra ve bir şair” olarak tanımlamıştı. Ancak elbette hikaye bu kadarla kalmıyordu. Genç ozanı elinde gitarıyla, tren istasyonunda bir özlem şarkısı yazmaya iten gizemli bir ilham perisi vardı.
Mimarı yapısıyla İngiltere Ulusal Miras Listesi’nde bulunan bu küçük istasyona, Paul Simon’u hangi rüzgar atmış olabilirdi?
Bunu öğrenmek için zamanı birkaç yıl geriye sarmamız gerekiyor.
Simon’un İngiltere dönemi
Macaristan göçmeni müzisyen bir baba ve öğretmen bir annenin çocuğu olarak New York’ta büyüyen, henüz 12 yaşında ilk bestesini yapıp okul arkadaşı Art Garfunkel ile müzik hayatına atılan Paul Simon,1957 ila 1964 yılları arasında 30’dan fazla şarkı yazmıştı.
1964 yılında Columbia Records’la bir anlaşma yapan Simon, Art Garfunkel ile beraber, çoğunlukla kendi bestelerinden oluşan ve hit şarkıları ‘Sound of Silence’ın akustik versiyonunun da bulunduğu ‘Wednesday Morning 3 Am’ adlı albümünü çıkardı.
Albüm bekledikleri ilgiyi görmemişti ve Paul Simon, Amerikan müzik sahnesinde kendini kabul ettirmekte zorlanıyordu. O sıralarda folk müzik İngiltere’de popüler olmaya başlamıştı. Genç sanatçı cesur bir karar alarak New York’ta hukuk okumayı bırakıp şansını İngiltere’de denemeye karar verdi. Bu sefer Art Garfunkel yanında olmayacaktı. İngiliz halk müziği kulüplerinde, kafelerde ve fırsat bulduğu her yerde performans göstermeye çalışıyordu. Brentwood, Essex’teki Railway Inn Folk Club’da bilet gişesinde çalışan genç kızla tanışması, Paul Simon’un hayatındaki dönüm noktalarından biri olacaktı. Tanıştıklarında Kathleen ‘Kathy’ Marry Chitty, 17 yaşında, Paul ise 22 yaşındaydı. Birbirlerine aşık olmuş ve ayrılmaz bir ikili olmuşlardı.
1964’ün sonlarında Paul Simon, Kathy ile beraber Amerika’da beş günlük kısa bir turneye çıktı. Çoğunlukla otobüsle seyahat ediyorlar ve harika zaman geçiriyorlardı fakat Kathy’nin ondan önce İngiltere’ye dönmesi gerekiyordu.
Simon’un bu kısa ayrılığın özlemini, İngiltere’ye özgü yağmur imgesi ile harmanlayarak dizelere döktüğü ‘Kathy’s Song’, sanatçının şiirsel ustalığını yansıtırken, aynı zamanda sadeliği ile bir başyapıt niteliğindeydi.
“Ve zihnimin sığınağından
Gözlerimin penceresinden
Yağmurla ıslanmış sokakların ötesine bakıyorum
Kalbimin yattığı İngiltere'ye
Kafam karışık ve dengesiz
Düşüncelerim binlerce mil uzakta
Sen uykudayken seninle birlikte yatıyorlar
Ve sen güne başladığında seni öpüyorlar.
Yağmur damlalarının camda süzülüp yok oluşunu izlerken
Düşüncelerim sana gidiyor.”
https://www.youtube.com/watch?v=dUtjA6pEjns
‘Kathy’s Song’, Paul Simon’un Londra’daki Levy’s stüdyolarında kaydettiği ilk solo albümü ‘The Paul Simon Songbook’ta yer aldı.
Albüm kapağında Simon ve Kathy, Simon'ın evi olarak benimsediği Londra'nın "dar kaldırım taşlı sokaklarında" otururken ve ellerinde tahta figürler tutarken görülüyordu.
Paul Simon, albümünü tanıtmak için İngiltere’de tura çıktı. Liverpool yakınlarındaki Widnes kasabası, duraklarından biri idi. Konserini tamamladıktan sonra elinde gitarı ve bavulu ile bir sonraki konseri için trene binmeye hazırlanırken, kalbi Chitty’ye duyduğu özlemle doluydu ve Widnes Tren İstasyonu’nda, küçük bir kağıt parçasına ‘Homeward Bound’ adlı şarkısını kaleme aldı.
Şarkı, bir yerden bir yere turne yapan, memleketinin ve sevdiğinin özlemini çeken ve kendini yalnız hisseden bir adamın öyküsünü anlatıyordu.
“Tren istasyonunda oturuyorum.
Varış noktam için biletim var.
Tek gecelik konserlerden oluşan bir turnedeyim.
Elimde bavulum ve gitarım.
Ve her durak özenle planlanmış.
Bir şair ve tek kişilik bir orkestra için.”
Nakarat bölümünde ise bir sonraki konserine gitmek yerine eve dönmeyi diliyordu ancak özlemini çektiği ev, şairin New York’taki evi değil, Londra’da Chitty’nin yanı idi.
“Keşke eve dönüş yolunda olsaydım,
Düşüncelerimin kaçtığı eve,
Müziğimin çaldığı eve,
Aşkımın beni sessizce beklediği eve.”
Amerika’ya dönüş
İngiltere’de turneler devam ederken, Paul Simon ve Art Garfunkel’ın yapımcısı Tom Wilson, ikiliye danışmadan, ‘The Sound of Silence’ın orijinal akustik kaydının üzerine elektro gitar, bas ve davul ekledi. Bu yeni versiyon Billboard’da bir numaraya yükselince, Simon kariyerine devam etmek için Amerika’ya dönmeye karar verdi.
Utangaç ve çekingen bir kişiliği olan Kathy, Paul Simon’u bekleyen şöhret hayatına girmeye hazır değildi ve ayrılık zamanı gelmişti. Kathy Londra’ya dönecek ve ancak 20 yıl sonra bir mektupla Paul Simon’ı ‘Graceland’ albümünün başarısı için kutlayacaktı. Birbirlerini ise, Kathy’nin ailesiyle, Hyde Park’ta verdiği konseri izlemeye geldikleri 2004 yılına kadar hiç görmeyeceklerdi.
Paul Simon, Kathy ile yaptığı beş günlük otobüs yolculuğunu hiç unutmamıştı. 1968 yılında yayınlanan dördüncü albümleri ‘Bookends’de yer alan ve hem gerçek hem de mecazi anlamda ‘Amerika’yı aramak için ABD’de otostopla dolaşan genç aşıkları konu alan ‘America’ adlı şarkısıyla bu yolculuğu ölümsüzleştirdi.
“Kathy, kayboldum, dedim, uyuduğunu bilmeme rağmen
Boş hissediyorum ve acı çekiyorum ve nedenini bilmiyorum
New Jersey Otoyolu'ndaki arabaları sayıyorum.
Hepsi Amerika'yı aramaya gelmiş
Hepsi Amerika'yı aramaya gelmiş.”
Paul Simon’un Kathy ile olan aşk hikayesinden esinlenerek yazdığı bu üç şarkı, sanatçının onlarca şarkıdan oluşan koleksiyonunun en nadide parçalarından olmaya devam ediyor. Her üç şarkı da 1972’de yayınlanan ve “Tüm zamanların en iyi 500 albümü” listesinde 293. sırada gösterilen ‘Simon & Garfunkel’s Greatest Hits’ albümünde yer aldı.
Paul Simon’un “Hayatımda yazdığım en saf aşk şarkılarından biri” olarak tanımladığı Kathy’s Song’un ilham perisi Kathy Chitty, Galler bölgesinde ailesi ile beraber gözlerden uzak sade bir hayat yaşıyor.
Paul Simon, Kathy Citthy ile ilişkisini ‘en huzurlu zamanı’ olarak tanımlamıştı. Bir röportajda, “Kathy benim hayatımda çok önemli bir insandı. Ama o kendi hayatını seçti” demişti.
Paul Simon, 17 Şubat 2025 tarihinde Saturday Night Live’ın 50. yılında genç şarkıcı Sabrina Carpenter ile ‘Homeward Bound’u belki de son kez canlı olarak seslendirdi. Şarkıyı tam 50 yıl önce aynı programda George Harrison ile seslendirmişti.
https://www.youtube.com/watch?v=gGZLELC9RCs
Kaynakça
Spotify seçki: For Kathy
https://open.spotify.com/playlist/2zcdBEMiCTobsscU2A592w?si=dTDOzVzoQ4Ss1ti6d7ETrw&pi=5yMa0mWeR9mwG
