Sodergbergh “Trafik”in aksine, “Salgın”da bol öykülü filmlerin başarısız bir örneğine imza atmış

İngiliz yazar David Nicholls kendi romanından senaryolaştırdığı film, 20 yıl boyunca birbirlerini uzaktan seven, tanışmalarının yıldönümlerinde bir araya gelen iki güzel ve karizmatik insanın öyküsünü anlatıyor. Kadın-erkek ilişkilerini merkeze yerleştiren film, ilişki, başarı, çapkınlık, evlilik, ihanet, sadakat, çöküş ve pişmanlık temalarını bir araya getiriyor. 

Filmekimi programındaki 40 filmin yarısı çok kaliteli yapımlardı. Geride kalan 8 günlük bu mini-festivalin bilançosunu çıkarmaya çalıştığımızda, sunduğu kusursuz sinema şöleniyle, İKSV’nin çok iyi bir iş çıkardığı neticesine varıyoruz.

8 günlük mini festival Filmekimi, ilk günleri ile sinema severleri büyüledi

Avrupa’nın en çok sevilen Amerikalı yönetmeni Woody Allen’in Paris güzellemesi “Paris’te Gece Yarısı” sanatçının en fazla gişe yapan filmi oldu. 76 yaşında, formundan üretkenliğinden hiçbir şey kaybetmeyen, yılda bir film yapma kararlılığını sürdüren W. Allen, bizlere Amerikalı nişanlı bir çiftin Paris serüvenini anlatıyor.

Film, işlenen bir cinayetin sonrasında, cesedin gömüldüğü yerden çıkarılıp otopsi masasına yatırılmasına kadar geçen 24 saatlik süreyi anlatıyor. Nuri Bilge Ceylan bir suç öyküsü anlatma peşinde değil. Amacı suçun insanlar üzerindeki etkisini otopsi masasına yatırmak.

8-15 Ekim arasında sinemanın kalbi Filmekimi’nde atacak

Amerikan taşrasında, bir düğün öncesi hazırlığı yapan kadınların öyküsünü anlatan “Nedimeler” arkadaşlığı ve dayanışmayı ön planda tutuyor. Belden aşağı espriler yapmaya, kendilerine daha iyi bir hayat kurmak için girişimlerde bulunmaya meraklı, çocukluk arkadaşı kadınların öyküsü, komik ve duygusal sahneleriyle öne çıkıyor.

En İyi Yönetmen ve Onur Oscar’larının sahibi Robert Redford, parlak oyunculuk kariyeri ile yönetmenliği bir arada götürüyor. “Suikast” Başkan Lincoln’un öldürülmesinden sonra, zor bir davayı üstlenen genç bir avukatın, masum bir kadını savunma mücadelesini anlatıyor. 

Orta sınıfa mensup erkeklerin metropol yaşantılarındaki sorunları işleyen film “Felekten Bir Gece” komedisiyle akrabalıklar taşıyor. Patronları tarafından ezilen üç erkek arkadaşın çilesini anlatan film, günümüz modern toplumunun kanayan bir yarasına parmak basıyor. 

Düzene meydan okuyan, altı anarşist müzisyenden oluşan bir çetenin eylemlerini durdurmaya çalışan müzik özürlü bir baş komiserin mücadelesini anlatan film bir ilke imza atıyor.

Birbirinden ilginç filmlerin afişlere çıktığı sinemanın ölü sezonunda, birçok seviyeli film 1-2 hafta sonra vizyondan çıkarılıyor. Bu yazımızda, üç nefis Fransız filmi arasında öne çıkan “Aşkın Sessizliği”nden söz edeceğiz. Fransız yazar ve edebiyat tarihçisi Philippe Claudel bu 2. filminde Fransız sinemasının yeni ümidi olduğunu müjdeliyor.

Alman sinemasının harika çocuğu Tom Tykwer “Üç” ile olgunluk dönemine girdiğini gösteriyor.

Günümüz İran toplumundan gerçekçi bir kesit sunan “Bir Ayrılık”, toplumun sert bir şekilde yaşadığı sınıfsal ayrışmanın yarattığı öfkeyi, şeriat düzeninin dayattığı kadın-erkek dinamiğiyle şekillenen aile ilişkilerini, mükemmel bir sinematografi eşliğinde anlatıyor.

Fransa’nın üç filmle politik sinemasının gövde gösterisine soyunduğu Cannes’da “Devlet Görevi”, Belirli Bir Bakış bölümünün FIPRESCI Ödülü’nü kazandı. Liberal sağcı bir hükümette ulaştırma bakanı olan bir politikacının hayatının kısa bir bölümüne odaklanan film, devleti yöneten politikacı ve bürokratların karmaşık dünyasını gözlere serip eleştiriyor.

2002’de İçişleri Bakanı olan Nicolas Sarkozy’yi cumhurbaşkanlığa götüren 5 yıllık süreyi anlatan film politik sinemanın gövde gösterisine dönüşüyor. Sarkozy ve etrafındaki politikacıları belgesel tadında perdeye taşıyan film, iktidara tırmanırken, çok sevdiği karısını kaybeden bir insanın öyküsünü anlatıyor.

Babasına Auschwitz’de işkence eden Nazi subayının izini bulmak için İrlanda’dan ABD’ye giden eski bir rock yıldızının öyküsünü anlatan “This Must Be The Place” ödül listesine giremedi.

Festival Jürisi İspanyol Almodovar ile İtalyan Moretti’nin filmlerine yüz vermedi

Cannes Festivali’nin ikincilik ödülü olan Jüri Büyük Ödülü’nü ikinci kez kazanan Nuri Bilge Ceylan’ın Altın Palmiye’ye ulaşması kimseyi şaşırtmayacak. Ceylan, insan ilişkilerini işlemedeki becerisini sergilediği

Danimarkalı yönetmen Lars Von Trier, Cannes Film Festivali’nde Nazizm’e ve Hitler’e olan sempatisini açıklayarak bir skandala sebebiyet verdi. Özür dilemesine rağmen Von Trier “istenmeyen adam” ilan edildi

Cannes’da bu yıl favori bir başyapıt yoktu. Jüri, en kaliteli yedi filmden hangisine büyük ödülü verse kimsenin bir itirazı olamazdı. Amerikalı gizemli yönetmen Terrence Malick’in merakla beklenen ‘Hayat Ağacı’ ipi göğüsledi.

Festivalin ilk üç gününe, çocukların aileleriyle ilişkilerine, gençlik sorunlarına eğilen üç film damgasını vurdu. Açılış Galası’nda gösterilen, Woody Allen’ın “Paris’te Gece Yarısı”, bizleri Paris’te yaşamış veya yaşamayı seçmiş sanatçılara götüren bir zaman tüneli yolculuğuna sürükledi.

64. Cannes Film Festivali hızlı bir başlangıç yaptı. Açılış galasında Woody Allen’ın ‘Paris’te Gece Yarısı’ filmi gösterilirken, ilk günlere çocuk-aile ilişkileri ile gençlik sorunlarına değinen filmler damgasını vurdu.

Altın Palmiye için yarışacak 19 yönetmen arasında Nuri Bilge Ceylan ve Joseph Cedar var. Ceylan’ın Cannes’dan 3 ödülü var. Cedar Berlin’de kazandığı En İyi Yönetmen Ödülü’yle İsrail’in ilk Gümüş Ayı’lı yönetmeni.

11-22 Mayıs tarihleri arasında sinema dünyasının kalbi Cannes’da atacak. 64. Cannes Film Festivali’nin perde arkasını Viktor Apalaçi aktaracak.

Japon asıllı İngiliz yazar Kazuo İshiguro’nun bol ödüllü romanından alınan film, teknolojik gelişmenin her zaman insanlığın iyiliği için kullanılmadığı gerçeğini tokat gibi yüzümüze çarpan bir bilimkurgu – korku öyküsü anlatıyor.

Bu yıl programdaki 230 filmden 55’ini izledim. Çoğunda büyük keyif aldığım filmler arasında belki olağanüstü bir başyapıt yoktu, ama vasatın altında kalanların sayısı bir elin parmak sayısı kadardı. En iyi fimler arasındaki, Altın Ayı Ödüllü İran filmi “Bir Ayrılık” ve En İyi Yabancı Film Oscar’ı, “Daha İyi Bir Dünyada” ile festival yazılarımıza nokta koyuyoruz

Kaliteli dört filmiyle İsrail sineması 30. İstanbul Film Festivali’nde başarıyla temsil edilmiş oldu. Evrensel olabilmeyi başaran Eran Riklis ve İsrail’in Michael Moore’u Daron Tsabari’nin filmleri festivalde beğenildi. Lübnan’daki bir insanlık dramını anlatan Kanada filmi “İçimdeki Yangın” festivalde izlediğim 50 film arasında en etkileyici olanıydı. Tüm yaş gruplarına hitap eden “Kadın İsterse” komedisi festivalin en seviyeli “kendini iyi hisset” filmiydi.

Kaliteli dört filmiyle İsrail sineması 30. İstanbul Film Festivali’nde başarıyla temsil edilmiş oldu.

Festivalin 230 filmlik zengin programının ilk haftasında, Fransız sineması, yenilik getiren, doyurucu ve ilgiyle izlenen filmleriyle öne çıktı.  Her zaman festival yazılarında yaptığımız gibi kötü filmleri görmezden gelip, sinema sanatına katkıda bulunan kaliteli olanlarına değineceğiz.

BM Genel Kurulu öncesi gösterimi  tartışmalara neden olan, İngiltere - İsrail - Fransa ortak yapımı ‘Miral’ filmi, 30. Film Festivali’nde İstanbullu sanatseverlerle buluştu.

Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’ndaki açılış galasında festivalin 30 yılında emeği geçenler şenlikle ilgili anılarını anlattılar. Fransızların “kendini iyi hisset filmi” Copacabana, 1,5 saatlik görkemli açılış töreninin ihtişamına ayak uyduramadı, sönük kaldı.

Geçen yıl 150 bin izleyiciyle Türkiye’nin en büyük sinema etkinliği olan İstanbul Film Festivali, 30. yıldönümünü kutluyor. 21 bölümde 256 yönetmenin 231 filminin yer aldığı zengin programda 52 ülke sinemasından örnekler var.

Geçtiğimiz yıl 150 bin izleyiciyle Türkiye’nin en büyük sinema etkinliği olan İstanbul Film Festivali, 30. yıldönümünü kutluyor. 2 Nisan’da başlayacak festivalde bu sene dört İsrail filmi gösterilecek.

Eşcinsel evliliği ve çocuk edinmeyi kabullenen California’da geçen konusuyla cesur ve sevimli bir film olan “İki Kadın, Bir Erkek”, aile kurma arzusu ve mutluluk üzerine ilginç şeyler söylüyor.

ABD’nin güneyinde, gözden ırak, işşizlik ve sefaletin kol gezdiği, yoksul, dağlık Ozark bölgesinde, babasının izini süren bir genç kızın, insanın yüreğine seslenen hüzünlü öyküsünü izliyoruz.

Rekor sayıda, 10 dalda Oscar’a aday gösterilen Coen’lerin filminin hiç ödül kazanamamış olması “İz Peşinde”yi kötü bir film yapmaz. İronik, eşsiz mizah duyguları ve özgün yorumlarıyla, klasik bir romanı güncelleştiren Coenler modern bir western yapmışlar. Sürükleyici, heyecan dolu, komik ve klasik westernlerin hissine sadık kalan filmde, Jeff Bridges - Hailee Steinfeld karşılıklı döktürüyor.

Gecenin galibi İngiliz sinemasından gelme “Zoraki Kral” oldu. En İyi Film, En İyi  Yönetmen, En İyi Aktör, En İyi Özgün Senaryo ödülleriyle bu film (“Başlangıç” ile birlikte) en çok sayıda Oscar ödülü kazanan film oldu. En çok hak edilen ve tartışılmayan tek ödül Natalie Portman’ın En İyi Aktris ödülüydü.

83. Oscar Ödülleri’nin kesin galibi ‘Zoraki Kral’ oldu. En çok hak edilen ve tartışılmayan tek ödül ise Natalie Portman’ın aldığı En İyi Aktris ödülüydü.

Amerikan rüyalarıyla süslü başarı ve dayanışma öykülerine zaafı olan Hollywood, eski şampiyon boksör Micky Ward’ın inişli çıkışlı kariyerini beyaz perdeye aktarıyor. Kanatimce “vahşi bir spor” olan boksa, alt sınıflar bir ayakta kalabilme ve var olma kavgası olarak bakarlar.

Bağımsız sinemanın önde gelen örneklerini İstanbullu sinemaseverlerle buluşturan İF İstanbul Uluslararası Film Festivali bu yıl, Oscar Ödülleri treninin arifesinde aday filmleri görücüye çıkarıyor.

Bağımsız sinemanın önde gelen örneklerini sinemaseverlerle buluşturan İf İstanbul Uluslararası Film Festivali, bu yıl Oscar adaylarını izleyicilerle buluşturuyor.

Meksikalı İnarritu’nun dört yıllık bir aradan sonra yaptığı ‘Biutiful’ kariyerinin en kederli, en kasvetli, en rahatsızlık veren filmi. Sağlam sosyolojik gözlemler içeren film, yarattığı sahici karakterlerle, sunduğu gerçekçi hayat kesitleriyle, çağımız üzerine bir çığlık atıyor.

“Ağaç”, aile reisinin ani ölümünden sonra, geride bıraktığı karısı ve 4 çocuğunun bu yeni duruma alışma, ölümü kabullenme sürecini anlatıyor. Ölümü kabullenmenin, ölümle yüzleşmenin zorluğu, geride kalanların ölüm karşısındaki davranışları, yas tutma dönemi şiirsel bir dille işleniyor. Film ölüm, matem, kızgınlık ve yaşama yeniden sarılma temaları etrafında dönüyor.

Romantik dram türünün başyapıtı “Aşk Hikayesi”nin konusuyla akrabalıklar taşıyan film, ilaç pazarlamacısı bir genç ile Parkinson hastası bir kadının aşkını anlatıyor.

Eski Yugoslavya’nın yıkılışını anlatan filmler zincirine eklenen, Oscar Ödüllü yönetmen Danis Tanovic’in bu eserinde, savaşın parçaladığı bir ailenin öyküsünü izliyoruz.

İran Yeni Dalgasının öncülerinden Abbas Kiarostami, kendi yaşam öyküsünden esinlendiği sıra dışı filmi “Aslı Gibidir”de Juliette Binoche’un karşısında İngiliz bariton William Shimell’i oynatarak nesnelerin veya kişilerin gerçekliğini sorguluyor.

İkinci yönetmenlik denemesinde, birinci sınıf sürükleyicilikteki anlatımı, oyuncu yönetimindeki başarısıyla Ben Affleck izleyiciyi yeniden şaşırtıyor.

Bağımsız sinemanın çarpıcı örneklerini, uluslararası festivallerin sivrilen filmlerini sinemaseverlerle buluşturan

bu yıl 24-30 Aralık tarihleri arasında yapılıyor.

Üçlemenin ilk ayağı “Ejderha Dövmeli Kız” kadar başarılı olmasa da, İsveçli yönetmen Daniel Alfredson, kadınlara şiddet gösteren erkeklere beslediği nefreti sergileyen, asosyal kahramanı Lisbeth’in marifetlerini anlatmayı ustalıkla sürdürüyor.

Altı yıllık bir suskunluk döneminden sonra, Yavuz Turgul’un bu iyi yazılmış, iyi anlatılmış, iyi oynanmış filmi, kanlı canlı karakterleriyle, özenli sinematografisiyle, başarılı görüntüleri ve müzikleriyle, baştan sona ilgiyle izleniyor.

2009’un en kaliteli komedisi “Felekten Bir Gece”nin yönetmen ve oyuncusunu bir araya getiren 2. film, yine erkekler arasında geçen bir yol filmi. Yolları tesadüfen keşisen, farklı dünyalara ait, tamamen zıt karakterli iki erkeğin, Amerika’yı baştan başa kat ederken, birbirlerine katlanma öyküsünü izliyoruz.

Kontrolden çıkan dev bir lokomotifi durdurma çabası gibi, çekilmesi son derece güç bir hikâyeyi, Tony Scott nefesleri kesen bir teknik ve beceriyle anlatıyor. Üst düzey bir profesyonel, iyi bir öykü anlatıcısı olarak tanınan Tony Scott, “Durdurulamaz” ile işbilir bir memur yönetmen statüsünden, birinci sınıf bir teknisyen sıfatına geçiş yapıyor.

12 yıllık kariyerindeki 7 filmindeki özgün sinema anlayışıyla, duyarlılığıyla geniş bir hayran kitlesi edinen Çağan Irmak, kendi yazdığı senaryo ile modern bir masal anlatıyor.

Sessiz sinema geleneğinin eşsiz temsilcisi Jacques Tati’nin 50 yıl önce yazmış olduğu bir senaryoya dayanan film, yüreklere seslenen, sarsıcı, melankoli içeren bir baba-kız öyküsü anlatıyor.

Harvard’ın 19 yaşındaki öğrencisi Mark Zuckerberg tarafından tesadüfen kurulan Facebook’un öyküsünü David Fincher anlatıyor. Senarist Aaron Sorkin’in hikâyesini anlattığı kişiyle hiç görüşmemiş olması ve olayın kahramanlarının “Böyle olmadı, bu benim hikayem değil” demesi film hakkındaki şüpheleri arttırıyor.

Sıradan, üst orta sınıf bir ailenin gündelik yaşantısını yoğun bir hüzün duygusu içinde izlerken, sistemin haksızlıklarına isyan ediyoruz. Ataerkil aile yapısına, çarpık bir sistemin işleyişine ciddi eleştiriler getiren film, ötekileşme, milliyetçilik ve ayrımcılık temalarını işlerken, Türk toplumunun durumunu otopsi masasına yatırıyor.

Atlas, Beyoğlu ve GMall salonlarında yapılan FİLMEKİMİ'ni izleyebilmek için bir hafta boyunca Beyoğlu ile Dolmabahçe arasında adeta mekik dokuduk. Dünya festivallerinde sivrilen, kendisinden bahsettiren filmler arasında hoş sürprizler olduğu gibi, derin düş kırıklıkları da vardı. Fransa'dan gelen "İnsanlar ve Tanrılar" sadece FİLMEKİMİ'nin değil, belki de yılın en iyi filmi.

Henüz ilk uzun metrajlı filminde yeteneğini sergileyen Selim Demirdelen, İstanbul’da hayatları kesişen bir avuç insanın iç içe örülmüş kederli öyküsünü anlatıyor. Yaşadığı bir felaketin travmasını atlatmaya çalışan bir muhasebecinin ve etrafındaki küçük insanların hayata tutunma savaşını izliyoruz.

Para dünyasının acımasızlığını, çağdaş kapitalizmin doğurduğu sancıları, büyük şirketlerin karanlık politikalarını sergileyen filmin senaryosu lisanslı bir brokerin elinden çıkma. İbret verici ve öğretici olduğu kadar, Oliver Stone’un nefis sinematografisiyle eğlendirici ve sürükleyici olabilen film, mortgage kriziyle sarsılan ABD üzerine ilginç tespitler yapıyor

Michael Douglas kendisine Oscar kazandıran Wall Street’in devam filmi “Para Asla Uyumaz” ile 23 yıl sonra yeniden vizyonda

Kariyerini dünyanın muhtelif ülkelerinde yaşayan Yahudilerin yaşamlarına odaklanan filmlerle yapan Rumen sanatçı bizlere bu kez çağdaş ve müzikal bir masal anlatıyor.

25 yıl öncesinin umut veren yönetmeni iken, yapımcılığa geçip düş kırıklığı yaratan Luc Besson, Fransız mizahıyla harmanlanmış, esprili diyaloglu, naif, hoşça vakit geçirten bu son filmiyle sinemaya sürprizli bir dönüş yapmış. Güçlü kadın kahramanlara olan zaafını Adele ile sürdüren sanatçı, bir çizgi romandan ilk kez bir uyarlama senaryo yazıyor.

Kirli geçmişine sünger çekip, sakin ve huzurlu yeni bir hayata atılmaya karar vermiş, işinin ustası, soğukkanlı, gözünü kırpmadan adam öldüren azılı bir tetikçinin psikolojisi üzerine odaklanan film, avcı iken av olan yalnız bir insanın ruhsal analizini yapıyor. İnandırıcılık sorunları olan senaryo filmin yumuşak karnı. Bu senaryodaki boşlukları, düzgün sinematografisi ile yönetmen Anton Corbijin ve müthiş oyunuyla George Clooney kapatmaya çalışıyor.

Gerçek bir hayat hikâyesinden alınan film, bir Marsilya mafyası mensubunun uğradığı suikastten sağ olarak çıkmasından sonraki intikam öyküsünü anlatıyor. Küçük bir rolde izlediğimiz aktör Richard Berry, senaryo yazarı olarak da, yönetmen olarak da, kendisiniden beklenenin üstünde bir başarı sağlıyor.

64 yaşındaki S. Stallone, Bruce Willis, Eric Roberts, Mickey Rourke, Arnold Schwarzenegger, Dolph Lundgren gibi eski tüfekleri, Jason Statham ve Jet Li gibi genç aksiyon oyuncularıyla bir araya getirip, erkek dayanışmasıyla, yine dünyayı kötülerden kurtarma peşinde.

Yahudi kültürü hakkında gözleme dayanan ilginç tespitlerde bulunan, Yahudi olmanın ne demek olduğunu anlatan Joel ve Ethan Coen, büyük bir özgüvenle Yahudi kültürüyle dalga geçip, Yahudi cemaatini ‘ti’ye alıyorlar.

Yahudi kültürü hakkında gözlemleri ve ilginç tespitlerini filmlerinde yansıtan Joel ve Ethan Coen Kardeşler’in tartışma yaratan filmi

‘Ciddi Bir Adam’ vizyona girdi.

Senaryosu on yılda yazılan film, insanların rüyalarına girip fikirlerini çalan bir hırsızın öyküsünü, bilimkurgusal aksiyon türü kalıpları içinde anlatıyor.

Yetişkinlere yönelik mistik soslu masalsı filmleriyle tanınan Hint asıllı Night Shyamalan, son iki fiyasko filminden sonra, “Son Hava Bükücü” ile düşkırıcı olmayı sürdürüyor. Bir çizgi film dizisini 3 filmle sinemaya aktarmayı planlayan yönetmen, bilinmeyen bir çağda dünyayı kurtaracak tek insan olan Avatar’ın öyküsünü anlatıyor.

Türler arasında dolaşmayı seven işbilir yönetmen James Mangold  bizlere yaz aylarına uygun, hafif, eğlenceli, oyalayıcı bir seyirlik sunuyor.

Tutkuları ve cinsel saplantıları işlemedeki ustalığıyla tanıdığımız Atom Egoyan, ilk kez senaryosunu yazmadığı bir filmle, Anne Fontaine’in “Nathalie”sini farklı okumalarla ele alıyor.

Fransız sinemasının en umut vaad eden yönetmeni François Ozon, son iki filmiyle formundan bir hayli uzakta. Hiçbir süpriz içermeyen, yine bildik temaları, ölüm, yas etrafında dönen senaryosunu Ozon, dümdüz hatta sıkıcı bir sinema diliyle anlatıyor.

Michael Dougles’a Oscar kazandıran “Wall Street”ten 23 yıl sonraki devam filminde, Oliver Stone projektörlerini finans dünyasının kalbine çeviriyor. Eski bir borsa kurdu olan Allan Loeb’in gerçekçi tespitlerini içeren zengin senaryosuyla, film bizlere 2009 global krizini eğlendirici ve ibret verici bir üslupla naklediyor.

63. Cannes şenliği son yılların en sönük, en heyecansız festivali olmasıyla derin düş kırıklığı yarattı. Yarışma dışı gösterilen bazı filmler, kaliteleriyle, parıltılarıyla festivale renk kattılar. Bu yazımızda bahsedeceğimiz iki film, İngiliz romantik komedisi “Tamara Drewe” ile belgesel ustası Lucy Walker’in “Countdown To Zero”su bu sürpriz filmlerden.

Sönük geçen bir festivali renklendiren ender olaylardan biri Woody Allen’ın mevcudiyetiydi. 74 yaşında, formundan, üretkenliğinden hiç birşey kaybetmeyen mizah ustasının yoluna devam etmeye kararlı olduğunu görmek keyif vericiydi.

63. festivalin en büyük iki mağlubu şüphesiz ki iki ünlü İngiliz yönetmen Mike Leigh ile Ken Loach idi. “Route İrish”, Altın Palmiye sahibi Loach’ın kariyerinin en kötü filmiydi. Beyaz Saray’ın Irak’ı işgal için uydurduğu yalanı ortaya çıkaran diplomat ile CIA görevlisi karısının öyküsünü anlatan “Fair Game” polisiye tadında bir politik filmdi. Cezayir’in Bağımsızlık Savaşı’nı anlatan “Kanun Dışı” Cannes’da çok gürültü kopardı.

Yaşlı ustaları dışlayan, tercihini gençlerden yana kullanan jüri kararları üzerine yazdığım bu üçüncü yazıyla festivalin ödül tablosu defterini kapıyorum. Karizmatik yönetmen oyuncu Fransız Mathieu Almaric’in En İyi Yönetmen ödülü, Güney Koreli Lee Chang-Dong’un En iyi senaryo Ödülü ve Afrika’dan umutsuz bir barış çığlığı atan, Çad’ın “Haykıran Adam”ının Jüri Özel Ödülü, şüphesiz ki hak edilmiş ödüllerdi

“Sinemanın kalbi Cannes’da atacak” tahminim tuttu. Ancak kardiolog olmadan da bu kalbin sağlam atmadığını görmek mümkündü. Sinema endüstrisinin sağlıksız kısır bir dönem geçirdiğini yansıtan Cannes filmleri arasında, en iyi oyuncu ödüllerini paylaşan üç film 63. şenliğin ender kaliteli yapımları arasındaydı. Juliette Binoche, Xavier Bardem ve Elio Germano’nun ödülleri hak edilmiş ödüllerdi

Film festivalleri yılın sinema endüstrisinin aynasıdır. Yılın ürünleri iyi ise festivaller parlak geçer. Kısır bir dönem içinde olan bir endüstriden parlak bir festival beklemek olanaksız. 1966’dan bu yana izlediğim en heyecansız, en sönük, en parıltısız yarışmalardan biri olan 63. festivalde tek başyapıt yoktu.

Mayıs ayında gri bir gökyüzü Cannes’a hiç yakışmıyor. Uzun tuvaletli şık hanımlar, smokinli beylere şemsiye taşımak hiç yakışmıyor. Evet, kötü hava koşulları festivalin ilk haftasına damgasını vurdu. Bu bölümde öne çıkan yarışma filmleri, İngiliz usta Mike Leigh’in “Başka Bir Yıl”ı, Çinli Wang Xiashauai’nin “Chongging Blues”u, Güney Koreli İm Sangsoo’nun “Hizmetçi”si oldu. İşte festivalden ilk izlenimlerim

İki hafta boyunca sinema dünyasının kalbinin attığı Cannes’da, film festivali ilk haftasını geride bıraktı...

12-13 Mayıs arasındaki festivalde, sinemanın ağır topları olan ünlü yönetmenlerin, genç istidatların Cannes’a ilk kez katılan ülkelerin filmleri Altın Palmiye için yarışacak. Tim Burton başkanlığındaki jüri, seçici kurulun Asya ağırlıklı seçkisini değerlendirecekler.

12-23 Mayıs tarihleri arasında yapılacak 63. Cannes Film Festivali’ni sinema yazarımız Viktor Apalaçi takip ediyor.

25 yıl önce işlenen, cezasız kalan bir cinayet suçunun izlerini sürerek, yazacağı bir romana malzeme arayan eski bir savcılık müfettişinin öyküsünü, adalet, yas, kayıp, siyasi suçlar gibi temalar eşliğinde izliyoruz. Gizem, romantizm ve gerilimi harmanlayan film, Arjantin yakın tarihinin ayıplarını sergileyen anti-faşist bir suç filmine dönüşüyor. Tek planda çekilen 6 dakikalık stadyum sahnesiyle katil zanlısının sorgulanma sekansı olağanüstü.

İsrail sineması, 29. Festivalde geçen yıllarda görmeye alışık olmadığımız rekor sayıda filmle temsil edildi. Avrupa Konseyi Ödülü’nü alan “Ajami”, festivalin İnsan Hakları Bölümü’nün galibi oldu. İsrail sinemasının uluslararası arenadaki en büyük başarısını sağlayan “Lübnan”ın Altın Aslan Ödüllü yönetmeni Samuel Maoz İstanbul’da izleyicisiyle buluştu.

Uluslararası sinema endüstrisinin nabzını elinde tutan, yılın öne çıkan sinema ürünlerinden zengin bir seçki sunan 29. Festival kapılarını kapadı. 200’ün üzerinde filmden oluşan programda belki de herkesin üzerinde hemfikir olduğu yeni başyapıtlar yoktu. Ancak kaliteli yapımların sayısı çok fazlaydı. Bu yazımızda festival bilançosunu sonlandırırken, yine kötü filmleri görmezden gelip, sekiz başarılı filmden söz edeceğiz

Her yıl Nisan başında, baharı müjdeleyen günlerde sinemaseverlere doyumsuz güzellikte bir şölen sunan Film Festivali hafta sonu perdelerini kapatıyor. Bu yazımda düş kırıklığı yaratan yönetmenlerin başarısız filmlerini görmezden gelip, şenliğe kaliteleriyle damgasını vuran filmlerden bir seçki sunacağım.

Her yıl Nisan’ın ilk iki haftasında, İstanbullu sinefiller, şekerci dükkanına dalan çocukların iştahıyla, film festivalinin yapıldığı yedi salon arasındaki mekik dokuyor.

İsrailli yönetmen Haim Tabaka’nın ‘Gözleri Tamamen Açık’ filmi 29. Uluslararası İstanbul Film Festivali kapsamında Türk sinemaseverlerle buluştu. 

Uluslararası sinema endüstrisinin nabzını tutan, aynı zamanda sinematek işlevini de sürdüren İstanbul Film Festivali, bu yıl sinemaseverlere 2009 ve 2010’un yeni yapımlarının yanı sıra sinemanın unutulmaz klasikleri ve usta yönetmenlerin başyapıtlarından seçmeler içeren 200’ün üzerinde filmden oluşan bir program sunuyor. ‘Sinema şölenine hoşgeldiniz’ diyoruz

Uluslararası sinema endüstrisinin nabzını tutan, aynı zamanda sinematek işlevini de sürdüren İstanbul Film Festivali, bu yıl sinemaseverlere 2009 ve 2010’un yeni yapımlarının yanı sıra sinemanın unutulmaz klasikleri ve usta yönetmenlerin başyapıtlarından seçmeler içeren 200’ün üzerinde filmden oluşan bir program sunuyor. ‘Sinema şölenine hoşgeldiniz’ diyoruz

İnsanın içini acıtan öyküsüyle, marjinal kahramanlarıyla, enerjik sinema diliyle, özgür anlatımıyla, amatör oyuncularıyla, modern insanlık trajedisi “Precious” bağımsız sinemanın çağdaş zirvelerinden biri. Harlem’de obez, hamile, beş parasız, hayata tutunma mecali kalmayan 16 yaşındaki siyahi kızın, insanı acı acı düşündüren öyküsüyle, yılın en sert, en yalın, en çarpıcı filmlerinden birini izliyoruz.

İsrailli sinemacılar üç yıldır Oscar yarışında ilk beşte sahaya çıkıyorlar. Ancak hep sürpriz filmlere yenilme yazgısını yaşıyorlar. ‘Beaufort’ ve ‘Beşir ile Vals’ten sonra, bu yıl ‘Ajami’ sürpriz Arjantin filmi ‘Gözlerindeki Gizem’e yenildi.

3-18 Nisan tarihleri arasında yapılacak 29. Uluslararası İstanbul Film Festivali programı belli oldu. İsrail bu yıl festivale rekor sayıda filmle katılıyor.

Nisan ayının ilk iki haftasında gerçekleşecek olan 29. Uluslararası İstanbul Film Festivali programında, altı İsrail filmi yer alıyor. Altın Aslan Ödüllü ‘Leanon’, Oscar adayı ‘Ajami’, tartışma yaratan ‘Einayim Pkuhat’ gösterilecek filmler arasında. Festival kapsamında dört İsrailli yönetmen filmlerini takdim etmek üzere İstanbul’a gelecek.

Keşke 47 yıl önce izlediğim ‘Sekiz Buçuk’ zihnimden tamamen silinseydi de, 5 Tony Ödüllü ‘Nine’ müzikalinin sinema versiyonundan tam olarak tat alabilseydim. Önerim, benim beceremediğimi yapıp, filmde Fellini’nin izlerini aramadan, mukayeselere kalkışmadan izlemeniz.

Danimarkalı kadın yönetmen Lone Scherfig, klasik yapıda kurulmuş filmiyle, 1960’ların İngiltere’sinde, büyüme sancıları çeken 16 yaşındaki bir genç kızın, kendisinden yaşça büyük bir adamla yaşadığı çarpık ilişkiyi anlatıyor.

Kış aylarının prestijli festivali İF, çeşitli festivallerde öne çıkmış bağımsız sinema ürünlerini tanıtmakla kalmadı, Oscar’a aday olan birkaç filmin ön gösterimini yaptı.

Kış aylarının prestijli festivali İF, çeşitli festivallerde öne çıkmış bağımsız sinema ürünlerini tanıtmakla kalmadı, Oscar’a aday olan birkaç filmin ön gösterimini yaptı.

Yeniden çevrim filmi, ilk filmin başarısını yakalayamaz kuralı yine bozulmuyor. Giuseppe Tornatore’nin 20 yıl önceki görkemli aile dramı “Stano Tutti Bene”nin Amerikan versiyonu, ilk yarısıyla temposuz, monoton ve sıkıcı.

Devletin içinde yuvalanmış gizli odakların karanlık ilişkilerini deşifre eden bir dedektifin, devleti suçüstü yakalamasını anlatan film, 25 yıl önce  yayınlanan bir TV dizisinden alınma.

Sırtını son derece sağlam bir romana dayayan senaryosuyla film, komediyle başlıyor, sosyal dram ile kara komedi arasında gidip geliyor. Şirketlerin kovulmasına karar verdikleri elemanlara durumu nazikçe tebliğ eden bir ‘felaket tellalı’nın öyküsü, felsefi açıdan karamsar ama üslup olarak komik bir tonla işlenen, acımasız bir kapitalizm eleştirisine dönüşüyor.

27 Ocak Uluslararası Holokost Kurbanları Anma Günü kapsamında Fransız Kültür Merkezi’nde düzenlenen etkinliğin onur konuğu,  sinemacı ve Holokost uzmanı Fransız yönetmen Claude Lanzmann oldu.

Kendinden genç kadınlara olan zaaflarını filmlerine yansıtan sanatçı “Yaşlıların da mutlu olma hakkı var” diyor. İflah olmaz karamsar, huysuz, geçimsiz, 60’lı yaşlarını sürdüren bir fizik profesörüyle, 21 yaşındaki taşralı saf bir genç kızın evliliğe giden ilişkisini W. Allen, yaş farkına dayalı yeni bir romantik komedide işliyor.

Sinema sanatında esinlendiği filmlerden, eski yapıtlarından, sadık kaldığı temalardan referans aldığı bu filmle, Almodovar 7. sanata dair kendini ifade etme fırsatı buluyor. Melodramdan komediye ve romantizme, türler arasında dolaşan senaryosu ne yazık ki inandırıcı değil.

Kaliteli filmleriyle kamerasını politakaya, sosyal gerçeklere, hayata doğrultan Fatih Akın, ilk komedi filminde, teneffüse çıkma ihtiyacını hisseden talebeye benziyor. Bir rahatlama, bir mola filmi olarak ele alının filmin sosyal bir mesajı yok; arkadaşlık, vefa duygusu, aşk gibi temalar etrafında basit mesajlarla yetiniyor.

Bu yazımızda Aralık ayının öne çıkan önemli ve seviyeli üç yerli filminden söz edeceğiz. Engin Günaydın’ın senaryosunu yazıp, başrolünü üstlendiği, Taylan Biraderlerin yönettiği “Vavien” taşra erkeğinin psikolojik durumuna eğiliyor.

Kendi buluşu kameralarla, performans yakalama tekniğini geliştirip, sinemaya yeni ufuklar açan, Kanadalı senarist-yönetmen James Cameron, 11 yıl süren suskunluk ve hazırlık döneminin merakla beklenen dönüş filmiyle, dijital sinemanın sınırlarını zorluyor.

Kendi buluşu kameralarla, performans yakalama tekniğini geliştirip, sinemaya yeni ufuklar açan, Kanadalı senarist-yönetmen James Cameron, 11 yıl süren suskunluk ve hazırlık döneminin merakla beklenen dönüş filmiyle, dijital sinemanın sınırlarını zorluyor.

Kariyeri boyunca Yunan yakın tarihine eğilen, siyasal sinemanın büyük ustası Angelopoulos, 2. Dünya Savaşı’ndan günümüze uzanan renkli bir perspektif çiziyor.

Esprili, ama sorumluluk sahibi üslubuyla Michael Moore, küresel krizin arifesinde başlayıp, krizin ilk yılını araştırdığı bu filmde, öfkeyle yoğrulmuş mizahı ve  insan hakları savunucusu tutumuyla, önemli bir siyasal filme imza atıyor.

Romancı, köşe yazarı, aşklarıyla magazin medyasının gözdesi Tuna Kiremitçi, ilk senaryo yazarlığı ve yönetmenliğe soyunduğu filmiyle izleyiciyi ikiye bölüyor. Etkileyici romantik sahneleriyle, bu tür filmlere ilgi duyanlar ve gençler bu filme bayılacaklar. İnandırıcı bir senaryo, düzgün bir sinematografi, iyi oyunculuklar bekleyenler ise düş kırıklığı yaşayacaklar. Romantik okurlarıma filmi izlemelerini önerirken, “Tek şartla....” diyorum

Paris’te izlediğim ve Fransa’da gişe şampiyonu  olan “Konser” filminde, Rumen yönetmen Radu Mihaileanu kimlik sorununu araştırmayı sürdürüyor. Ekibindeki Yahudi müzisyenleri koruduğu için, Brejnev tarafından işinden kovulan Rus orkestra şefinin, 25 yıl sonra gelen intikam öyküsü, filmde mizahla hüznü harmanlayan bir dille anlatılıyor. Mihaileanu’ya has traji-komik durumlar eşliğinde, Slav ırkı ve Yidiş Yahudi folkloru hakkında film ilginç tespitlerde bulunuyor

63 yıl önce yayımlanmış bir romanı sinemaya uyarlayan Demirkubuz, Zonguldak’ta ağabeyi ve kendisinden 20 yaş küçük karısı arasında sığıntı bir hayat süren Seniha’nın kıskançlık ve histerisi üzerine kurulu öyküsünü anlatıyor.

Fransız taşrasından gelen, eğitimsiz, yoksul bir kızın kendisini yetiştirmesini, sınıf atlamasını, adım adım moda dünyasının zirvesine tırmanmasını anlatan iki film, Coco Chanel’in ölümünün 38. yılında sinemaya damgasını vuruyor.

Seyircilerin gösterdiği yoğun ilgi üzerine süresini ve salon sayısını artıran sonbaharın mini film festivali Filmekimi’ni bu yıl 43.000 kişi izledi. Filmekimi defterini kapattığımız bu yazımızda, şenliğin en iyi filmi olarak alkışladığımız “Cennette Beş Dakika”dan, modern Bulgar filmi “Şark Oyunları”ndan, Soderberg ile Michael Moore’un son filmlerinden bahsedeceğiz

Hedef büyüterek gösterim günlerini ona, salon sayısını ikiye çıkaran, sonbaharın mini film festivalinin hemen tüm seansları kapalı gişe oynadı. New York Yahudi mizahının rakipsiz temsilcisi Woody Allen’in “Kim Kiminle Nerede”si en komik film, 4,5 saatlik sinema maratanu “Che” en iddialı proje idi

24 filmlik festivali izlemeden önce Viktor Apalaçi’nin yorumlarını mutlaka okuyun…

Sonbaharın mini film festivali FİLMEKİMİ 8. yaşında hedef büyüterek gösterim günlerini bir haftadan 10 güne çıkardı. İKSV tarafından düzenlenen sinema şöleninde, seyircinin yoğun ilgisi üzerine, Beyoğlu Emek Sineması’nın yanı sıra, sinefiller Maçka G-Mall sinemasında 24 film izleyebilecekler. İyi seyirler

Japon geleneklerine göre ölüleri tabutlara yerleştirme işine giren bir gencin öyküsünü anlatan film, ölümü felsefi açıdan yorumlayan, kasvetli bir konuyu mizahla harmanlayıp işleyen bir film. Japonya’nın kültür mirasına ve dini inançlarına çarpıcı ve incelikli bir bakış açısıyla yaklaşan film, ölümün bir sonmu, yoksa bir başlangıç mı olduğu sorusuna doyurucu bir cevap veriyor.

Oscar ve Altın Palmiye Ödüllü, Joel-Ethan Coen kardeşlerin son filmi olan “Ciddi Bir Adam” Filmekimi programından son anda çıkartıldı.

Şeytani bir çocuğun evlatlık olarak girdiği eve ne kötülükler yapabileceğini, kendisine kucak açan ailenin hayatını nasıl kabusa çevirebileceğini anlatan filmin senaryosu mantık hatalarıyla dolu. “Kötülüklerin kaynağı Rusya’dır” paranoyasının tekrarlanması, tüm saçmalıklara tuz biber ekiyor

İlk yönetmenlik deneyimi olan otobiyografik filmi “Lübnan” ile Altın Aslan Ödülü’nü kazanan Samuel Maoz, 20 yaşındaki bir asker olarak 1. Lübnan Savaşı’nda yaşadığı deneyimi anlatıyor. 1948’de İsrail’e göç eden bir İstanbul Musevisi’nin oğlu olan Maoz, savaşta öldürdüğü askerin vicdan azabıyla  hayatının bir kâbusa dönüştüğünü söyledi.

1. Lübnan Savaşı sırasında yaşadıklarını anlatan Samuel Maoz’un filmi ‘Lübnan’, 66. Venedik Film Festivali’nde en büyük ödül olan Altın Aslan’ı kazandı

Yönetmeniyle, senaryo yazarıyla, başrolleri paylaşan iki kadın oyuncusuyla “Günışığı Temizleme” tam bir kadın filmi. Suç mahalli temizliği işine giren, işçi sınıfından gelen iki kız kardeşin öyküsü, yalın, içten, duygu yüklü bir karakomedide anlatılıyor.

Yahudilerin Nazilerden aldığı intikamı anlatan filmin sorumsuz bir fantezi ürünü olduğu, Tarantino’nun tarihi deforme ettiği iddia edildi. Tarantino’nun tarihi anlatmak gibi derdi yok; filmi bir parodi.

Tarantino filminde tarihi deforme mi ediyor?Viktor APALAÇİ    

Müthiş Tarantino/ İvo MOLİNAS

17. yüzyılda yaşamış, tarihin en kanlı kadın figürlerinden Macar Kontes Bathory’nin inanılması güç hayat öyküsünde, Julie Delpy çıtayı fazla yükseklere koymasının sıkıntısını yaşıyor. Efsaneye göre genç kalabilmek için bakirelerin kanıyla banyo yapan kontesin, iktidar ile aşk arasına sıkışan öyküsü, fantastik soslu, sıradışı, ürkünç bir psikolojik dram.

11 Eylül sonrası Amerikan sinemasında sık rastladığımız İslami terör örgütleriyle ilgili bir film olan Fransız “Devlet Sırrı”, ‘öteki’ kavramına objektif  bir gözle bakıyor. Besteci olarak tanıdığımız Philippe Haim’in senarist ve yönetmen olarak tam puan aldığı filmde, en büyük dertleri terörizmle mücadele olan gizli istihbarat servislerinin Fransa kanadının işleyişi, inandırıcı bir uslupla anlatılıyor

İki yalnız ve yorgun ruhun, tesadüfler sonucu başlayan ilişkilerinin öyküsü, sevginin sıcaklığını hissettiren bir tonla anlatılıyor. Çevreleriyle iletişim kurmakta zorlanan, hayattan yedikleri sillelerin etkisiyle çekingen ve ürkek davranan, İngiliz bir kadınla Amerikalı bir erkeğin aşkını, Joel Hopkins inandırıcı kılmayı başarıyor.

Bekarlığa veda partisi ile çılgın Las Vegas geceleri gibi iki popüler temayı birletiren film; özgün, parlak ve eğlendirici bir durum komedisi. İki gün sonra evlenecek arkadalarına bir bekarlığa veda partisi düzenleyen üç kafadarın hikâyesini anlatan film gücünü, karakterleri iyi çizilmi, iyi yazılmı senaryosundan alıyor.

Aile içi dramları ve gizleri aktarmada ustalığını kanıtlamış  Fransız sineması, edebi kökenleri sağlam Claudel’in, izleri uzun süre silinemeyecek türden sarsıcı filmiyle, bu türdeki başarı zincirine sağlam bir halka katıyor.

Manchester United’in unutulmaz “Kral Eric”i,futbolu bıraktıktan sonra aktörlük yapan Cantona, fikir babalığını yaptığı filmin tanıtım için Cannes Film Festivali’ne geldi

Cannes Film Festivali seçici kurulunun süzgeçinden geçmiş iki filmiyle, İsrail sineması yükselişini sürdürdüğünü kanıtladı. “Belirli bir Bakış” bölümünde yarışan “Gözleri Tamamen Açık” ile özel seansta gösterilen “Yafa” eleştirmenlerden geçer not aldı. Köktendinci Yahudi toplumuna radikal bir bakış açısı getiren, iki erkeğin imkansız aşkını anlatan ilk film, vizyona girdiğinde çok tartışılacak.