“Vesamahta behageha.” Bayramında sevineceksin.

Yahudilikte her bayramın kendine özgü değerleri ve emirleri vardır. Gerek Tora gerekse Talmud kaynaklı olsun her bayram beraberinde sosyal içerikli emirleri veya değerleri beraberinde getirir. Pesah bayramında okunan Agada’nın ilk paragrafındaki “her aç olan gelip yesin, her ihtiyacı olan gelip karflılasın” cümlesi birlik ve beraberliğin bir göstergesidir. Purim bayramının en önemli iki kuralı “miflloah manot” yani hediyeleflme ile “matana laevyonim” fakirlere yardım etmektir. Tora her bayramda yetim, dul ve öksüzlerin korunmasını bayramın sevincinin onlarla paylaflılmasını emreder. Bununla beraber “sevinmek” sözcüğünün emir olarak kullanıldığı tek bayram Sukot bayramıdır. Bu bayramda Bet Amikdafl’ın ziyaret edilmesi de gerekliydi. Zira Sukot üç ziyaret bayramı olarak bildiğimiz fialofl Regalim içinde yer alır.

“Tidbak lefloni lehiki, im lo ezkerehi, im lo AALE et Yeruflalayim al rofl simhati.”

Eğer en büyük sevincimde Yeruflalayim’i hatırlamaz ve onu sevincimden üstün tutmazsam dilim damağıma yapıflsın.

137 numaralı Teilim mizmorunda Babil sürgününe götürülen atalarımız kendilerinden flarkılar istenince böylesine büyük bir yemin etmifllerdir. Öyle ki insanın en sevniçli günü olarak kabul edilen düğün günü kırılan bardak bizlere sevincimizin tam olmadığını gösterir. Rav Hayim Palaçi Z.L. Teilim’in açıklamasını yaptığı Aktav Eehayim adlı eserinde bu cümle ile Sukot bayramı arasında bir bağlantı kurar. AALE sözcüğü çıkmak yükseltmek anlamına gelir. Bir anlamda da bu bayramlarda Yeruflalayim’de Bet Amikdafl’ı ziyaret etmek anlamındadır. Bu sözcüğün her harfi de Sukot bayramında kullandığımız Arba Minim dört farklı bitkinin bafl harfleridir.

Alef: Etrog. Ayin: Arava. Lamed: Lulav. He: Adas. Böylelikle Arba Minim ile Sukot bayramının gereklerini yerine getirmek Yeruflalayim’i bayramda ziyaret etmek ile denk sayılmaktadır.